Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«رِبَاطُ يَوْمٍ فِي سَبِيلِ اللهِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا، وَمَوْضِعُ سَوْطِ أَحَدِكُمْ مِنَ الجَنَّةِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا، وَالرَّوْحَةُ يَرُوحُهَا العَبْدُ في سَبِيلِ اللهِ وَالغَدْوَةُ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا». «يک روز نگهبانی در راه الله، از دنيا و هر آنچه در آن است، بهتر است؛ و اندازه ی جای تازيانه ی یکی از شما در بهشت، از دنيا و آنچه در آن وجود دارد، بهتر است؛ يک بامداد يا شامگاه که بنده در راه الله بيرون می رود (و جهاد می کند) از دنيا و هر آنچه در آن است، بهتر می باشد».

مردی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم با دست چپش خورد، پس [پیامبر] به ایشان فرمود: «كُلْ بِيَمِينِكَ» یعنی: «با دست راستت بخور» او گفت: نمی‌توانم. ایشان فرمودند: «لَا اسْتَطَعْتَ» یعنی: «نتوانی». چیزی جز تکبر او مانع از [انجام امر پیامبر] نشد. راوی می‌گوید: دیگر نتوانست آن را (یعنی دست راستش را) به دهانش بلند کند.

«از هفت چیز هلاک کننده بپرهیزید» گفتند: یا رسول الله آنها کدام ها اند؟ فرمودند: به الله شرک ورزیدن، جادو، قتل نفسی که الله متعال آن را حرام کرده است مگر برای حق، سود خوری، خوردن مال یتیم، فرار از میدان جنگ، و تهمت زدن به زنان پاکدامن مؤمن غافل».

«هیچ یک از شما ایمان نمی‌برد تا این که برای برادر خود دوست بدارد آن‌چه را که برای خود دوست می دارد».

من بر عقب پیامبر صلی الله علیه وسلم سوار بر الاغی به نام عفیر بودم که فرمود: «ای معاذ، آیا می دانی حق الله بر بندگانش و حق بندگان بر الله چیست؟» گفتم: الله و رسولش داناترند، فرمود: «حق الله بر بندگان این است که او را بپرستند و چیزی را شریک او قرار ندهند، و حق بندگان بر الله این است که کسانی را که به او شرک نمی‌ورزند عذاب نکند»، گفتم ای رسول الله آیا مردم را به آن مژده ندهم؟ فرمود: «آنها را مژده نده، چون به آن اتکا می کنند».

باری رسول الله صلى الله عليه وسلم به ميان گروهی از يارانش رفت که گردهم آمده بودند و فرمودند: «چه چيزی موجب نشستن شما شده است؟» گفتند: نشسته ايم الله را ياد می کنيم، و او را می ستاييم که ما را به سوی اسلام رهنمون نمود و چنین بر ما منت نهاد، فرمودند: «شما را به الله سوگند که فقط همين امر موجب نشستن شما شده است؟» پاسخ دادند: فقط همين امر موجب نشستن ما شده است، فرمودند: «من، شما را از روی بدبينی سوگند ندادم؛ بلکه جبرئيل نزدم آمد و به من خبر داد که الله نزد ملائکه به شما مباهات می کند».

«بهترين ديناری (مالی) که مسلمان انفاق می کند، ديناری است که خرجِ خانواده اش می کند؛ و ديناری است که برای مرکب خود در راه الله هزينه می نمايد، و ديناری است که در راه الله برای يارانش صرف می نمايد» ابو قلابه گفت: از عیال (خانواده) شروع کرد، سپس ابو قلابه گفت: چه مردی در ثواب بیشتر از مردی است که بر فرزندان خوردسال انفاق می کند، آنها را پاکیزه نگه می دارد و الله متعال یا به آنان منفعت رسانده و آنان را بی نیاز می سازد.

«بی‌گمان الله عزوجل نمی‌خوابد و شایسته او نیست که بخوابد، ترازو (قِسْط) را پایین می‌آورد و بالا می‌برد، عمل شب قبل از عمل روز و عمل روز قبل از عمل شب به سوی او بالا برده می‌شود، حجاب او نور است —و در روایت: آتش— اگر آن را بردارد، تابش های چهره‌اش هر چه از مخلوقاتش را که چشم‌اش بدان رسد، می‌سوزاند».