Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«مَا بَالُ أقْوامٍ يَرْفَعُونَ أبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ في صَلاَتِهِمْ»، «چرا برخی از مردم در نماز به سوی آسمان نگاه می کنند؟!» و در اين باره سخنان سختی گفتند و فرمودند: «لَيَنْتَهُنَّ عَنْ ذَلِكَ، أَوْ لَتُخْطَفَنَّ أَبْصَارُهُمْ»: «يا از اين کار باز آيند؛ يا اينکه بينايیِ از آنان ربوده و از بین می رود».

رسول الله (صلی الله علیه وسلم) نماز را با تکبیر و قرائت «الحمد لله رب العالمین» آغاز می‌فرمودند، هنگام رکوع، سر مبارک را بیش از حد بالا نمی‌آوردند و نه بیش از حد پایین می‌آوردند، بلکه حالتی میانه داشتند، چون سر از رکوع برمی‌داشتند، تا کاملاً راست نمی‌ایستادند، به سجده نمی‌رفتند، و هنگامی که سر از سجده برمی‌داشتند، تا کاملاً نشسته و آرام نمی‌گرفتند، به سجدهٔ دوم نمی‌رفتند، در هر دو رکعت، تشهد می‌خواندند، پای چپ را می‌گستردند و پای راست را بالا می‌داشتند، از نشستن به شیوهٔ شیطان (اشاره به نشستن بر پاشنه‌ها) نهی می‌فرمودند، و از اینکه مرد دو ساعد خود را همچون درندگان بر زمین بگسترد، بازمی‌داشتند، و نماز را با سلام به پایان می‌بردند.