Encyclopedia of Prophetic Hadiths

که رسول الله صلى الله عليه وسلم در آغاز نماز و هنگام تكبير ركوع رفع يدين می كرد، يعنی دست هايش را تا برابر شانه ها بالا می برد، همچنين هنگام برخاستن از ركوع نيز رفع يدين می كرد و می گفت: «سَمِعَ الله لمن حَمِدَهُ رَبَّنَا ولك الحمد» و این کار را در سجده انجام نمی داد.

رسول الله صلى الله عليه و سلم در حالی که کف دستم بين دو کف دستانش بود، آنچنان به من تشهد آموخت که سوره‌ای از قرآن می‌آموخت. [به این ترتیب:] «التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ». و در روایتی آمده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِنَّ اللهَ هُوَ السَّلَامُ، فَإِذَا قَعَدَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَقُلْ: التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللهِ الصَّالِحِينَ، فَإِذَا قَالَهَا أَصَابَتْ كُلَّ عَبْدٍ لِلَّهِ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الْمَسْأَلَةِ مَا شَاءَ» یعنی: «همانا الله خود سلام است [بنابراین نگویید سلام بر الله] هرگاه کسی برای خواندن تحيات در نمازش نشست، باید چنين بگويد: التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللهِ الصَّالِحِينَ، که اگر چنین گوید، در واقع [سلامش] به هر بندهٔ صالحی که در آسمان و زمین است و شهادت داده که معبودی جز الله نیست و محمد بنده و فرستادهٔ اوست، رسیده است، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، یعنی: شهادت می دهم که معبودی جز الله نیست و شهادت می دهم که محمد بنده و فرستاده اوست.سپس هر درخواستی که دارد برگزیند [و در دعای پس از تشهد بگوید]».

رسول الله صلى الله عليه وسلم وارد مسجد شد، بعد از ايشان، شخص ديگری آمد و نماز خواند و آنگاه آمد و به رسول الله صلى الله عليه وسلم سلام كرد، رسول الله صلى الله عليه وسلم به او فرمود: «بازگرد و نماز بخوان که تو نماز نخواندی»، آن شخص برگشت و همانطور كه نماز خوانده بود، نماز خواند، دوباره آمد و به رسول الله صلی الله علیه وسلم سلام كرد، رسول الله صلی الله علیه وسلم [دوباره] به او فرمودند: «بازگرد و نماز بخوان، تو نماز نخواندی»، بار سوم نيز چنين كرد، آنگاه گفت: سوگند به ذاتی كه تو را به حق فرستاده است، من بهتر از اين نمی دانم چگونه نماز بخوانم، به من [درست نماز خواندن را] بیاموز، رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «هرگاه خواستی نماز بخوانی، نخست تكبير بگو، سپس آنچه از قرآن برايت ميسر است بخوان، سپس ركوع كن، در رکوع آرام بگیر و پس از برداشتن سر از ركوع، کاملا راست بايست و اندكی مكث كن، سرانجام سجده كن و در سجده آرام بگیر، پس از برداشتن سر از سجده، اندكی بنشين، و همين شيوه را در تمام نمازهايت رعايت كن».

رسول الله صلى الله عليه وسلم در دو رکعت سنت صبح ﴿قل يا أيها الكافرون﴾ و ﴿قل هو الله أحد﴾ را می خواندند.

رسول الله صلی الله علیه و سلم را می‌دیدم که به راست و به چپ سلام می‌داد، تا آنکه سپیدی گونه‌اش را می‌دیدم.

«به من امر شده كه بر روى هفت استخوان و پيشانى سجده كنم، و با دستشان به بينى، دو دست، دو زانو و اطراف پاهايشان اشاره كردند، و اينكه لباس و موها را [در داخل نماز] جمع نكنيم».

رسول الله (صلی الله علیه وسلم) نماز را با تکبیر و قرائت «الحمد لله رب العالمین» آغاز می‌فرمودند، هنگام رکوع، سر مبارک را بیش از حد بالا نمی‌آوردند و نه بیش از حد پایین می‌آوردند، بلکه حالتی میانه داشتند، چون سر از رکوع برمی‌داشتند، تا کاملاً راست نمی‌ایستادند، به سجده نمی‌رفتند، و هنگامی که سر از سجده برمی‌داشتند، تا کاملاً نشسته و آرام نمی‌گرفتند، به سجدهٔ دوم نمی‌رفتند، در هر دو رکعت، تشهد می‌خواندند، پای چپ را می‌گستردند و پای راست را بالا می‌داشتند، از نشستن به شیوهٔ شیطان (اشاره به نشستن بر پاشنه‌ها) نهی می‌فرمودند، و از اینکه مرد دو ساعد خود را همچون درندگان بر زمین بگسترد، بازمی‌داشتند، و نماز را با سلام به پایان می‌بردند.

«زمانی که سجده نمودی، کف دستانت را بر زمین بگذار و بازوهایت را از زمین بالا نگه دار».