Encyclopedia of Prophetic Hadiths

سنت است که وقت مؤذن در اذان فجر می‌گوید حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ (بسوی رستگاری بشتابید)، بگوید: الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ. (نماز از خواب بهتر است).

رسول الله صلى الله عليه وسلم وارد مسجد شد، بعد از ايشان، شخص ديگری آمد و نماز خواند و آنگاه آمد و به رسول الله صلى الله عليه وسلم سلام كرد، رسول الله صلى الله عليه وسلم به او فرمود: «بازگرد و نماز بخوان که تو نماز نخواندی»، آن شخص برگشت و همانطور كه نماز خوانده بود، نماز خواند، دوباره آمد و به رسول الله صلی الله علیه وسلم سلام كرد، رسول الله صلی الله علیه وسلم [دوباره] به او فرمودند: «بازگرد و نماز بخوان، تو نماز نخواندی»، بار سوم نيز چنين كرد، آنگاه گفت: سوگند به ذاتی كه تو را به حق فرستاده است، من بهتر از اين نمی دانم چگونه نماز بخوانم، به من [درست نماز خواندن را] بیاموز، رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «هرگاه خواستی نماز بخوانی، نخست تكبير بگو، سپس آنچه از قرآن برايت ميسر است بخوان، سپس ركوع كن، در رکوع آرام بگیر و پس از برداشتن سر از ركوع، کاملا راست بايست و اندكی مكث كن، سرانجام سجده كن و در سجده آرام بگیر، پس از برداشتن سر از سجده، اندكی بنشين، و همين شيوه را در تمام نمازهايت رعايت كن».

«هرگاه انسان بمیرد تمام اعمالش قطع می‌شود بجز سه مورد: صدقه جاریه، و علمی که سود می‌رساند، و یا فرزند صالحی که برای او دعا کند».

«هرگاه صدای اذان را شنیدید، مانند آنچه مؤذن می‌گوید را بگویید».

وصیت عام رسول الله صلی الله علیه وسلم هنگام فرا رسیدن وفاتش این بود: «پایبند نماز در اوقاتش باشید، و هر آنچه در ملکیت شماست، پابند نماز در اوقاتش باشید، و هر آنچه در ملکیت شماست»، تا حدی که رسول الله صلی الله علیه وسلم تا هنگام خروج روحش آن را تکرار نمود و به سختی آن را به زبان می آورد.

«هرکس پس از هر نمازی، سی و سه بار سبحان الله، سی و سه بار الحمدلله و سی و سه بار الله اکبر بگويد، که اینها نود ونه می شود، و برای تکمیل شدن صد "لا إلهَ إِلا اللهُ وَحدَهُ لا شَريكَ لَهُ، لَهُ المُلْكُ وَلَهُ الحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ" بگويد، گناهانش آمرزيده می شود، اگرچه مانند کف دريا (فراوان) باشد».

رسول الله صلى الله عليه وسلم در دو رکعت سنت صبح ﴿قل يا أيها الكافرون﴾ و ﴿قل هو الله أحد﴾ را می خواندند.

ما در زمان رسول الله صلی الله علیه وسلم زکات فطر ما را از هر کودک و بزرگسال، آزاد و یا برده، یک پیمانه طعام و یا یک پیمانه کشک (قروت)، یا یک پیمانه جو، و یا یک پیمانه خرما، و یا یک پیمانه کشمش می دادیم، ما به همین شکل زکات فطر ما را می پرداختیم تا این که معاویه بن ابی سفیان برای ادای حج و یا عمره نزد ما آمد، از بالای منبر با مردم سخن گفت، و در ضمن سخنانش گفت: به نظر من دو مد گندم شام با یک پیمانه خرمای مناطق دیگر برابری است، پس مردم حرفش را پذیرفتند، ابوسعید می گوید: من آن را تا زمانی که زنده هستم همان طوری که قبلا می پرداختم می پردازم.