Encyclopedia of Prophetic Hadiths

رسول الله صلی الله علیه و سلم را می‌دیدم که به راست و به چپ سلام می‌داد، تا آنکه سپیدی گونه‌اش را می‌دیدم.

«هرگاه آنرا (هلال رمضان) ديديد، روزه بگيريد و هرگاه آنرا (هلال شوال) ديديد، افطار کنيد؛ و اگر آسمان ابری بود و ماه را نديديد، سی روز را کامل نماييد».

«اگر به مردم بر اساس ادعایشان اعتبار داده شود، برخی مردم مدعی مال و خون دیگران می شوند، لذا؛ دلیل بر مدعی و سوگند بر منکر است».

«آنگاه که رمضان فرا می رسد، دروازه های بهشت گشوده و دروازه های دوزخ بسته می گردد و شيطان ها به زنجير کشيده می شوند».

«مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ صَبْرٍ يَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانٌ»، «هركس با سوگند دروغ مال مسلمانی را تصاحب کند، و او در این کار خود فجور کننده است، الله متعال را ملاقات نمی کند مگر درحالی كه از او خشمگين است»، گفت: اشعث گفت: به الله قسم این در مورد من بود؛ بین من و مرد یهودی زمینی بود و او از آن انکار کرد، پس او را نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم آوردم، و رسول الله صلی الله علیه وسلم به من فرمود. : «آیا دلیل دارید؟ گفتم: نخیر. پس به یهودی گفت: سوگند یاد کن. گفت: گفتم: یا رسول الله پس سوگند یاد می کند و مال مرا با خود می برد. پس الله متعال این آیه را نازل نمود: «إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلاً أُوْلَئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللهُ وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ» [آل عمران: 77] «کسانی که پیمان الله [درباره ی اجرای احکام] و سوگندهای خود [درباره ی پیروی از محمد] را به بهای ناچیزی می فروشند، یقیناً بهره ای در آخرت نخواهند داشت و الله روز قیامت با آنان سخن نمی گوید و به آنان نمی نگرد و آنها را [از گناه] پاک نمی سازد و عذاب دردناکی [در پیش] دارند».

«تا زمانی که مردم در افطار کردن عجله کنند، همواره در خير و نيکی به سر می برند».

من در خانه ابوطلحه برای مردم شراب می دادم، و شراب شان در آن روز از خرمای نا رس بود، پس رسول الله صلی الله علیه وسلم به منادی دستور داد که ندا کند: آگاه باشید که شراب حرام قرار داده شد، گفت: سپس ابوطلحه به من گفت: بیرون برو و آن را بریز، پس بیرون رفتم و آن را ریختاندم، و در کوچه های مدینه سرازیر شد، عده ای از صحابه گفتند: کسانی که در شکم خود شراب دارند کشته شدند، پس الله متعال وحی کرد: {لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا}، بر کسانی‌ که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند، [ایراد و] گناهی در آنچه [پیش از حکم تحریم شراب] خورده‌اند نیست [المائدة: 93] الآيَةَ.

مردی از پیامبر صلى الله عليه وسلم —در حالی که بر منبر خطبه می‌خواند— پرسید: درباره نماز شب چه می‌فرمایید؟ فرمود: «دو رکعت دو رکعت (خوانده می‌شود) و هنگامی که از طلوع فجر بیم داشت، یک رکعت بخواند تا نمازهایش به وتر پایان پذیرد» و همچنین می‌فرمود: «آخرین نماز شب خود را وتر قرار دهید» زیرا پیامبر صلى الله عليه وسلم به آن امر فرموده است.2