Encyclopedia of Prophetic Hadiths

ما در زمان رسول الله صلی الله علیه وسلم زکات فطر ما را از هر کودک و بزرگسال، آزاد و یا برده، یک پیمانه طعام و یا یک پیمانه کشک (قروت)، یا یک پیمانه جو، و یا یک پیمانه خرما، و یا یک پیمانه کشمش می دادیم، ما به همین شکل زکات فطر ما را می پرداختیم تا این که معاویه بن ابی سفیان برای ادای حج و یا عمره نزد ما آمد، از بالای منبر با مردم سخن گفت، و در ضمن سخنانش گفت: به نظر من دو مد گندم شام با یک پیمانه خرمای مناطق دیگر برابری است، پس مردم حرفش را پذیرفتند، ابوسعید می گوید: من آن را تا زمانی که زنده هستم همان طوری که قبلا می پرداختم می پردازم.

«هرگاه یکی از شما وضو ساخت پس آب در بینی‌اش بزند سپس آن را بیرون بریزد، و کسی که استجمار کرد (پس از قضای حاجت با چیزی غیر از آب محل نجاست را تمیز کرد) پس به تعداد فرد انجامش دهد، و هرگاه کسی از شما از خوابش بیدار شد، پیش از وارد کردن دستش در آب وضویش آن را بشوید؛ زیرا نمی‌داند شب هنگام دستش کجا بوده است» و در لفظ مسلم آمده است: «هرگاه یکی از شما از خواب بیدار شد دستش را در آب فرو نبرد تا آنکه آن را سه بار بشوید زیرا نمی‌داند دستش شب کجا بوده است».

«تو همه روزهای سال را روزه می‌گیری و تمام شب نماز شب می خوانی؟"، گفتم: بلى، فرمودند: «اگر چنین کنی، خواب بر آن غلبه نموده، و نفس خسته و ملول می شود، هر كس که همه روزهای سال را روزه بگیرد در واقع روزه نگرفته است، روزه ی سه روز از هر ماه، روزه ی همه ی سال است»، گفتم: من توان بیشتر از آن را دارم، فرمودند: «پس مانند روزۀ داود علیه السلام بگیر، او یک روز روزه می گرفت و یک روز افطار می نمود، و وقتی با دشمن رو در رو می شد فرار نمی کرد».

از پیامبر صلی الله علیه وسلم ده رکعت را به یاد دارم: دو رکعت پیش از ظهر و دو رکعت بعد از آن، و دو رکعت بعد از مغرب در خانه‌اش، و دو رکعت پس از عشاء در خانه‌اش، و دو رکعت پیش از نماز صبح و این ساعتی بود که کسی در آن بر پیامبر صلی الله علیه وسلم وارد نمی‌شد، و حفصه به من گفت که هرگاه مؤذن اذان می‌گفت و فجر طلوع می‌کرد دو رکعت ادا می‌کرد، و در لفظی دیگر: پیامبر صلی الله علیه وسلم پس از جمعه دو رکعت ادا می‌کرد.

ما (زنان) از شرکت در تشييع جنازه منع شديم؛ اما (اين منع - همانند منع از محرمات) شديد نبود.

«کسی که حق مسلمانی را با سوگند دروغ تصاحب کند، الله دوزخ را بر او واجب نموده و بهشت را بر او حرام می گرداند». مردی پرسيد: ای رسول الله، حتی اگر چيزِ اندکی باشد؟ فرمودند: «اگرچه چوبِ مسواکی باشد».

رسول الله صلی الله علیه وسلم با یک صاع آب از جنابت غسل می‌کرد و با یک مد آب وضو می‌گرفت.

رسول الله صلى الله عليه وسلم چنين لبيک می گفت: «لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ، لا شَرِيكَ لَكَ»، راوی می گوید: عبدالله بن عمر علاوه بر این می گفت: «لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ، وَسَعْدَيْكَ، وَالْخَيْرُ بِيَدَيْكَ، لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ». «مطيع و فرمانبردار تو هستم؛ تمام نيکی ها و خوبی ها به دست توست؛ و تنها از تو با زاری و تضرع درخواست می کنم و فقط برای تو عمل می کنم».