Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«مَنْ أَصَابَ حَدًّا فَعُجِّلَ عُقُوبَتَهُ فِي الدُّنْيَا فَاللَّهُ أَعْدَلُ مِنْ أَنْ يُثَنِّيَ عَلَى عَبْدِهِ العُقُوبَةَ فِي الآخِرَةِ، وَمَنْ أَصَابَ حَدًّا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَفَا عَنْهُ فَاللَّهُ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَعُودَ فِي شَيْءٍ قَدْ عَفَا عَنْهُ». هر که معصیتی را مرتکب شود که مستلزم حد شرعی باشد، و در دنیا مجازات و حد بالایش تطبیق شود، پس الله متعال عادلتر از آن است که بار دوم بندۀ خود را در آخرت مجازات کند؛ و هر که معصیتی را مرتکب شود که مستلزم حد شرعی باشد، و الله متعال در دنیا آن را ستر نموده و او را عفو نموده باشد، پس الله متعال سخاوتمندتر و مهربانتر از آن است که به مجازات آنچه را که عفو و بخشش نموده باشد برگردد.

«ای مردم، سلام گفتن را رواج دهيد، و پيوند خويشاوندی را به جای آوريد، و غذا بدهيد، و شب هنگام، درحالی که مردم خوابيده اند، نماز بخوانيد تا به سلامتی (بدون هیچ رنجی) وارد بهشت شويد».

ای رسول الله، ام سعد وفات نمود، پس کدام صدقه بهتر است؟، فرمودند: آب، گفت: پس او چاه حفر نمود، و گفت: این برای ام سعد باشد.

«آبی که به اندازه ی دو "قُله" باشد، پلیدی را به خود نمی گیرد.

وقتی رسول الله صلی الله علیه وسلم از تشناب خارج می شدند، می فرمودند: «غُفْرَانَكَ». «پروردگارا مرا بیامرز».

رسول الله صلى الله عليه وسلم بر مردی که لباس زنانه می پوشد و بر زنی که مانند مردان لباس بپوشد، لعنت فرستاد.

وصیت عام رسول الله صلی الله علیه وسلم هنگام فرا رسیدن وفاتش این بود: «پایبند نماز در اوقاتش باشید، و هر آنچه در ملکیت شماست، پابند نماز در اوقاتش باشید، و هر آنچه در ملکیت شماست»، تا حدی که رسول الله صلی الله علیه وسلم تا هنگام خروج روحش آن را تکرار نمود و به سختی آن را به زبان می آورد.

که رسول الله صلی الله علیه وسلم مردی را دید که تک و تنها در پشت صف (به همراه جماعت) نماز می خواند، پس به وی دستور دادند تا دوباره نماز بخواند.