Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«دو گروه از دوزخيان هستند که آنها را نديده‌ام: گروهی که تازيانه‌هايی چون دُم گاو با خود دارند و با آن مردم را می‌زنند، و زنانِ نيمه برهنه‌ای که لباس دارند، اما در حقيقت برهنه‌اند و [از راه درست و از مسير اطاعت پروردگار] منحرف هستند، و ديگران را نيز به انحراف و فتنه می‌کشانند؛ سرهای شان را مانند کوبان شتر برآمده می‌سازند؛ اينها وارد بهشت نمی‌شوند و بوی بهشت به مشامشان نمی‌رسد؛ حال آنکه بوی بهشت از مسافتی دور احساس می‌شود».

«عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ، وَلَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا»، بهشت و جهنم را به من نشان داده شد و من هرگز مانند آن روز خیر و شری ندیده بودم، و اگر آنچه را بدانید که می دانم، کم می خندیدید و زیاد می گریستید، گفت: روزی سخت تر از این روز بر اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم نیامده بود، گفت: سرهای خود را پوشانده و می گریستند، گفت: عمر بلند شد و گفت: راضى و خشنودیم كه پروردگارما الله، و دین ما اسلام‏، و پیامبرما محمد است، گفت: آن مرد برخاست و گفت: پدر من کیست؟ فرمود: پدرت فلان است، سپس این آیه نازل شد: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ} [المائدة: 101]. ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از چیزهایی نپرسید که اگر [پاسخِ حقیقی‌اش] برایتان آشکار گردد، شما را اندوهگین می‌کند.

«الله متعال می فرمايد: برای بندگان نيکم، نعمت هایی (در بهشت) فراهم کرده ام که هيچ چشمی نديده، هيچ گوشی نشنيده و به قلب هيچ انسانی خطور نکرده است» ابو هریره گفت: اگر می خواهيد، اين آيه را بخوانيد: (فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ) [سجده:17]، (هيچکس نمی داند چه پاداش های ارزشمندی که مايه روشنی چشمها ست (و مايه ی شادمانی) براى آنها نهفته شده است).

در حضور رسول الله صلى الله عليه وسلم بوديم که ناگهان صدای افتادن چيزی به گوش رسيد؛ رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «هَلْ تَدْرُونَ ما هَذَا؟»: «آيا می دانيد چه چيز بود؟» گفتيم: الله و رسولش داناترند، فرمودند: «اين (صدای) سنگی بود که هفتاد سال قبل به دوزخ پرتاب شده، و همچنان به قعر دوزخ پايين می رفت تا اينک به قعر دوزخ رسيد و شما صدای افتادن آن را شنيديد».

«إنَّ في الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكبُ الجَوَادَ المُضَمَّرَ السَّريعَ مِئَةَ سَنَةٍ مَا يَقْطَعُها». «در بهشت درختی است که يک سوارکار، سوار بر اسپی نجيب، پرورش يافته و تندرو، صد سال در زير آن می تازد، اما نمی تواند اين مسافت را به پايان برساند».

«هرکه شهادت دهد كه همانا الهى نيست به جز الله و او همتايى ندارد، و محمد بنده و فرستادهٔ اوست، و عیسی بنده و فرستاده و کلمهٔ اوست؛ که او را به مریم القا نمود، و روحی از جانب اوست، [و نيز مخلوق اوست]، و بهشت حقّ است و آتش (دوزخ) حقّ است؛ الله متعال با هر عملی که داشته باشد، [سرانجام] او را وارد بهشت می‌کند».

«روز قيامت مردی آورده می شود، و در دوزخ می انداخته می شود؛ كه روده هايش پاره می شود و در آتش می ريزد. و او مانند الاغی که به دور آسياب می چرخد، پيرامون آن دور مى زند. دوزخيان در اطراف او جمع می شوند و به او می گويند: اى فلان چرا چنين وضعيتی داری؟ مگر تو امر به معروف و نهی از منکر نمی کردی؟! می گويد: بله، من به کارهای نيک و پسنديده امر می کردم و خود آنها را انجام نمی دادم، و از منکر و کارهای زشت باز می داشتم، اما خود آنها را انجام می دادم».