Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«چهار [خصلت] است که در هر کسی باشد، منافق است؛ و اگر یکی از آن خصلت‌ها در کسی باشد، تا هنگامی که آن را ترک نکند، نشانه‌ای از نفاق در او خواهد بود: هرگاه سخن گوید، دروغ گوید، هرگاه وعده دهد، وعده خلافی کند، هرگاه مجادله کند، ناروا و ناسزا گوید، و هرگاه پیمان بندد، خیانت کند».

مردی نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آمد و گفت: ای رسول الله: اگر کسی آمد می خواست (مال مرا - به زور - بگيرد)، چه کنم؟ فرمود: «فَلا تُعْطِهِ مَالَكَ»: «مال خود را به او نده». پرسيد: اگر با من درگیر شد چه کنم؟ فرمود: «قَاتِلْهُ»: «با او درگیر شده و مقابله کن». عرض کرد: اگر مرا کُشت، چه؟ فرمود: «فَأنْتَ شَهِيدٌ»، «در اين صورت، تو شهيد هستی». پرسيد: اگر من او را بکشم، چه؟ فرمود: «هُوَ فِي النَّارِ»: «او در دوزخ است».

«هر کس این چهار خصلت را داشته باشد منافق خالص است، و هر کس برخی از آنها را داشته باشد، دارای برخی از نفاق می باشد تا این که آن را ترک کند: وقت حرف می‌زند دروغ گوید، و وقت پیمان ببندد خیانت کند، چون وعده بدهد، وعده شکنی کند، و چون جدال کند، ناسپاس و فُحش گوید.

«مردی از امت های پیشین زخمی شد و به خاطر آن بی تابی نمود و صبر نکرد، لذا چاقويی برداشت و دستش را قطع كرد، و به همین دلیل خونش بند نيامد تا اينكه فوت نمود، الله متعال فرمودند: بنده ام بر من پيشی گرفت، پس بهشت را بر او حرام نمودم».

«از هفت چیز هلاک کننده بپرهیزید» گفتند: یا رسول الله آنها کدام ها اند؟ فرمودند: به الله شرک ورزیدن، جادو، قتل نفسی که الله متعال آن را حرام کرده است مگر برای حق، سود خوری، خوردن مال یتیم، فرار از میدان جنگ، و تهمت زدن به زنان پاکدامن مؤمن غافل».

«مثال همنشينِ نيک و همنشينِ بد، مانند دارنده ی مِشک (عطار) و دمنده ی کوره ی آهنگر است، دارنده ی مشک (عطار)، يا از آن به تو می بخشد و يا از او مِشک می خَرید و يا بوی خوشی از او به تو می رسد؛ ولی دمنده ی کوره ی آهنگر، يا لباست را می سوزاند يا بوی بدی از او به تو می رسد».

«همهٔ امت من مورد عفو هستند جز مُجاهِران و از جملهٔ مجاهره این است که شخص در شب عملی [گناه] را انجام دهد و سپس شب را به صبح برساند در حالی که الله او را پوشانده است، پس بگوید: ای فلانی، دیشب چنین و چنان کردم. او شب را گذراند در حالی که پروردگارش او را پوشانده بود، سپس صبح هنگام ستر و پوشش پروردگار را از خود برمی‌دارد».

«هر کس از کوهی خود را پرتاب كند و خود را بکشد جاودانه در آتش جهنم خواهد ماند، و هر کس زهر بنوشد و خود را بکشد، در جهنم زهر او در دستش می باشد و آن را در آتش جهنم می نوشد، و جاودانه در آن می ماند، و هر کس خود را با آهن بکشد، آهنش در دستش می باشد و توسط آن در آتش جهنم در شکم خود می کوبد، و جاودانه در آن می ماند».