Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«هريک از شما شب هنگام که می خوابد، شيطان سه گره بر پُشت سرِ او می زند، و وقت بستنِ هر گرهی - در گوش او - می گويد: شبی دراز در پيش داری؛ بخواب اگر شخص بيدار شود و ذکر الله متعال بگوید، يک گره گشوده می گردد، و چون وضو بگيرد، گرهِ ديگری باز می شود و چنانچه نماز بخواند، همه ی گره ها باز می گردد و آن شخص بامدادان با نشاط و سرِحال خواهد بود؛ وگرنه صبح را کسل و بی حال آغاز می کند».

شیطان نزد یکی از شما می آید و می گوید: چه کسی فلان را آفریده است؟ چه کسی فلان را خلق کرده است؟ تا اینکه می گوید: پروردگارت را چه کسی آفریده است؟ هرگاه تا این حد برسد، به الله پناه برده و توقف نمای».

«مَنْ قَالَ: لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ المُلْكُ وَلَهُ الحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ، كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ، وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ». هر کس در یک روز صد مرتبه بگوید: لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ المُلْكُ وَلَهُ الحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. (یعنی: معبود به حقی نیست جز الله که یگانه و بی‌شریک است و اورا ملک و حمد و ثنا است و او بر هر چیز قادر و توانا است). برابر است با آزاد کردن ده برده، و صد حسنه برای او نوشته می شود، و صد بدی از او پاک می شود، و آن روز تا شام از شیطان محفوظ می باشد، و هیچ کس بهتر از آنچه آورده است نمی آورد جز کسی که بیش از این انجام نداده است.

«مثال کسی که پروردگارش را ذکر می کند و آن که او را ياد نمی کند، مانند زنده و مرده است»، و در روایت مسلم آمده است: «مثال خانه ای که الله در آن ياد می شود و خانه ای که الله در آن ياد نمی گردد، مثال زنده و مرده است».

رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: « اللَّه - عز وجل - می فرمایند: من با بنده ام مطابق گمانی که نسبت به من دارد، رفتار می کنم و هرجا مرا ياد کند، با او خواهم بود، هرکس مرا نزد خود یاد کند، او را نزد خود یاد می کنم و اگر در جمعی از من یاد کند، در جمعی بهتر از آن یاد می کنم، هرکس يک وجب به من نزديک شود، من يک ذراع به او نزديک می شوم؛ و هرکس يک ذراع به من نزديک گردد، من به اندازه ی يک باع (فاصله ی دو دستِ باز) به او نزديک می شوم؛ و هرکس قدم زنان به سوی من بيايد، من دوان دوان به سويش می روم».

«هفت گروه هستند که در روز قیامت در زیر سایه عرش الهی قرار می گیرند، روزی که سایه ای جز سایه او نمی باشد: حاکم و پیشوای عادل، جوان که جوانی خود را در عبادت الله سپری کرده باشد، مردی که قلبش وابسته به مسجد است، دو نفری که به خاطر الله با هم دوست شدند، و به خاطر آن از هم جدا شدند، جوان که یک زن زیبا او را به فحشا دعوت کند و او در جوابش می گوید من از الله می ترسم، مردی که پنهان خیرات و صدقه می دهد که کسی نفهمد، حتى وقتی با دست راستش صدقه می دهد دست چپش آنرا نمی داند، شخصی که ذکر و یاد الله را می کند در خلوت و اشکها از چشمانش سرازیر می شود.