Encyclopedia of Prophetic Hadiths

مردی نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آمد و گفت: ای رسول الله: اگر کسی آمد می خواست (مال مرا - به زور - بگيرد)، چه کنم؟ فرمود: «فَلا تُعْطِهِ مَالَكَ»: «مال خود را به او نده». پرسيد: اگر با من درگیر شد چه کنم؟ فرمود: «قَاتِلْهُ»: «با او درگیر شده و مقابله کن». عرض کرد: اگر مرا کُشت، چه؟ فرمود: «فَأنْتَ شَهِيدٌ»، «در اين صورت، تو شهيد هستی». پرسيد: اگر من او را بکشم، چه؟ فرمود: «هُوَ فِي النَّارِ»: «او در دوزخ است».

«با یکدیگر حسادت نکنید، وبرای یکدیگر بعنوان فریب در قیمت کالاها اضافه نکنید، و با یکدیگر بغض و کینه نداشته باشید، و از یکدیگر رو مگردانید، و بعضی از شماها بر بیع بعض دیگر معامله نکنید، و همه بندگان الله بوده؛ برادر باشید، مسلمان برادر مسلمان است نه به او ظلم می کند و نه هم او را خوار وذلیل می کند، و نه هم او را حقیر می نماید، تقوی اینجاست (رسول الله صلی الله علیه وسلم این جمله را سه بار تکرار نموده وهر بار) به سینه خویش اشاره می کردند (وفرمودند) برای فرد از بدی همین کافی است که برادر مسلمانش را حقیر بشمارد، هر مسلمان بر مسلمان دیگر حرام است، (ریختن) خونش، (خوردن) مالش، و(ریختن) ابرویش».

«نخستین گروه که وارد بهشت می شوند چهرۀ شان مانند مهتاب شب چهارده می باشد، سپس کسانی که چهره های شان از ستارۀ تابان آسمان درخشنده تر می باشد، نه ادرار می کنند و نه مدفوع می کنند، نه بزاق - تف - می اندازند و نه بینی می افشانند، و شانه هایشان طلا است، و عرق شان مسک می باشد، و مباخر شان بوی بهترین عطرها و خوشبوترین عودها را می دهد، و همسران شان حوریان زیبا هستند، آنان مانند یک مرد آفریده شده اند، در قد و هیکل پدرشان آدم؛ طول بدنش شصت ذراع در آسمان می باشد.

«دوزخ با شهوت ها، و بهشت ​​با سختی ها پوشیده شده است».

«الله تبارک و تعالی فرمودند: من بی نیازترین شرکا از شرک هستم، هر کس عملی انجام دهد که در آن با من کسی دیگر را شریک نماید، او را با شرک اش رها می کنم».

«مَنْ قَالَ: لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ المُلْكُ وَلَهُ الحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ، كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ، وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ». هر کس در یک روز صد مرتبه بگوید: لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ المُلْكُ وَلَهُ الحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. (یعنی: معبود به حقی نیست جز الله که یگانه و بی‌شریک است و اورا ملک و حمد و ثنا است و او بر هر چیز قادر و توانا است). برابر است با آزاد کردن ده برده، و صد حسنه برای او نوشته می شود، و صد بدی از او پاک می شود، و آن روز تا شام از شیطان محفوظ می باشد، و هیچ کس بهتر از آنچه آورده است نمی آورد جز کسی که بیش از این انجام نداده است.

«از هفت چیز هلاک کننده بپرهیزید» گفتند: یا رسول الله آنها کدام ها اند؟ فرمودند: به الله شرک ورزیدن، جادو، قتل نفسی که الله متعال آن را حرام کرده است مگر برای حق، سود خوری، خوردن مال یتیم، فرار از میدان جنگ، و تهمت زدن به زنان پاکدامن مؤمن غافل».

«نه سرایت بیماری، و نه بدشگونی، و نه هامه، و نه صفر، هیچ یک در اسلام جایگاه و اصالتی واثرى ندارد، و از جذامی طوری بگریز همانطور که از شیر می گریزی».