Encyclopedia of Prophetic Hadiths

بعد از نزول (إذا جاء نصرُ الله والفتح) [النصر: 1]، رسول الله صلی الله علیه وسلم هیچ نمازی اقامه نکرد مگر اینکه در آن این دعا را خواند: «سُبْحانَكَ ربَّنَا وَبحمْدِك، اللَّهمَّ اغْفِرْ لي».

شبی رسول الله صلى الله عليه وسلم را کنار خود نيافتم؛ پس اطرافم را جستجو کردم؛ دستم به کفِ پاهای نصب شده اش خورد؛ درحالی که در مسجد بود و می فرمودند: «اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وأعُوذُ بِكَ مِنْكَ، لا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ». «یا الله، من از خشم و غضبت به خشنودی و رضايتت و از کيفر و مجازاتت به عفو و بخششت پناه می برم، و از گرفت و مؤاخذه ات به تو پناه می آورم، مرا توان و یاری آن نیست که به بيان ثنا و توصيف شايسته و وصف و شکوه بايسته ات بپردازم، تو چنان هستی که خودت را ستايش نموده ای».

رسول الله صلى الله عليه وسلم بر هيچ يک از نمازهای نافله به اندازه ی دو رکعت سنت صبح پايبندی و مواظبت نمی کرد.

رسول الله (صلی الله علیه وسلم) نماز را با تکبیر و قرائت «الحمد لله رب العالمین» آغاز می‌فرمودند، هنگام رکوع، سر مبارک را بیش از حد بالا نمی‌آوردند و نه بیش از حد پایین می‌آوردند، بلکه حالتی میانه داشتند، چون سر از رکوع برمی‌داشتند، تا کاملاً راست نمی‌ایستادند، به سجده نمی‌رفتند، و هنگامی که سر از سجده برمی‌داشتند، تا کاملاً نشسته و آرام نمی‌گرفتند، به سجدهٔ دوم نمی‌رفتند، در هر دو رکعت، تشهد می‌خواندند، پای چپ را می‌گستردند و پای راست را بالا می‌داشتند، از نشستن به شیوهٔ شیطان (اشاره به نشستن بر پاشنه‌ها) نهی می‌فرمودند، و از اینکه مرد دو ساعد خود را همچون درندگان بر زمین بگسترد، بازمی‌داشتند، و نماز را با سلام به پایان می‌بردند.

«هرگاه نماز [جماعت] برپا شد، هیچ نمازی جز نماز واجب [مشروع] نیست».

«هركس سير و يا پياز خورد، از ما كناره گيری نمايد» يا فرمودند: «به مساجد ما نيايد و در خانه خود بنشيند»، روزی ديگی را نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آوردند كه در آن چند نوع سبزی بود. بوی تندی از آنها به مشام رسول الله صلى الله عليه وسلم رسيد. از محتويات آن (ديگ) پرسيد: آن سبزيجاتی را كه در آن وجود داشت، نام بردند. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: آن را برای فلان صحابی من (ابو ایوب انصاری) ببرید. اما این صحابی نیز از خوردن آن امتناع ورزید. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «كُلْ، فَإِنِّي أُنَاجِي مَنْ لا تُنَاجِي»: «بخور زيرا من با كسی (از نزديک) سخن می گويم (جبرئيل) كه شما سخن نمی گوييد».

«اذکار بعدیه‌ای که در پی هر نماز فرض گفته می شود، گوینده‌اش - یا انجام دهنده‌اش - پشیمان نمی‌گردد: سی و سه بار تسبیح گفتن، و سی و سه بار حمد گفتن و سی و چهار بار تکبیر گفتن».

«زمانی که سجده نمودی، کف دستانت را بر زمین بگذار و بازوهایت را از زمین بالا نگه دار».