Encyclopedie van de profetische hadiths

"Tot de Soenna behoort dat de moeadhien bij het oproepen tot het gebed voor het ochtendgloren (de adhaan van het Fadjr-gebed), na de woorden “Hayya ʿala-l-falaah” (Haast u naar het welslagen), uitroept: “As-salaatu khayrun minan-nawm” — “Het gebed is beter dan de slaap.”

De algemene laatste aanbeveling van de Profeet (vrede zij met hem) op het moment dat de dood hem naderde, was: "Het gebed en wat uw rechterhand bezit; het gebed en wat uw rechterhand bezit," waarbij de Profeet (vrede zij met hem) zo intens deze woorden herhaalde dat het hem bijna niet lukte om ze met zijn tong uit te spreken.

"Wie geen betrouwbaarheid heeft, heeft geen geloof; en wie zich niet aan zijn beloften houdt, heeft geen godsdienst."

"Een aantal metgezellen van de Profeet (vrede zij met hem) vroegen zijn echtgenotes naar zijn daden in het verborgene. Sommigen van hen zeiden daarop: 'Ik zal niet trouwen met vrouwen,' anderen zeiden: 'Ik zal geen vlees eten,' en weer anderen zeiden: 'Ik zal niet op een bed slapen.' Daarop loofde de Profeet, Allah en prees Hem en sprak: 'Wat is er met sommige mensen die zulke dingen zeggen? Ik bid en ik slaap, ik vast en ik verbreek het vasten en ik trouw met vrouwen. Wie afwijkt van mijn Soennah, behoort niet tot mij.'"

"Toen ik tijdens de Nachtreis (al-Isra’ wa-l-Mi‘raadj) werd opgeheven naar de hemel, passeerde ik een groep mensen die over nagels van koper beschikten, waarmee zij hun eigen gezichten en hun eigen borstkassen openkrabden en verwondden. Ik vroeg: 'Wie zijn deze mensen, o Gabriël?' Hij antwoordde: 'Zij zijn degenen die het vlees van hun medemensen eten (door roddel en achterklap) en inbreuk maken op hun eer en goede naam.'"

"Het Uur zal niet aanbreken, voordat de mensen zich gaan beroemen op hun moskeeën."

Wie een gebed vergeet, dient het onmiddellijk te verrichten zodra hij het zich herinnert; er bestaat geen andere verzoening hiervoor : 'En onderhoud het gebed ter Mijner herinnering' [Soerat Taha: 14].

Er kwamen mensen van de stam ‘Ukl’ of ‘Uraina’, die zich in Medina vestigden. De Profeet (vrede zij met hem) beval hen om van de kamelen van de kudde te drinken, zowel van hun urine als hun melk. Ze vertrokken en zodra ze gezond werden, doodden ze de herder van de Profeet (vrede zij met hem) en stalen de kudde. Het nieuws bereikte de Profeet in de vroege ochtend, waarna hij zijn mensen op pad stuurde om hen te achterhalen. Toen de dag vorderde, werden ze gevangengenomen en naar de Profeet gebracht. Hij beval hun handen en voeten af te snijden, hun ogen werden uitgestoken en ze werden in de hete zandvlakte geworpen, waar ze dorst hadden maar niet mochten drinken. Aboe Qilaba zei: “Deze mensen hebben gestolen, gedood, ongeloof getoond na hun geloof en zij hebben de oorlog verklaard aan Allah en Zijn Boodschapper.”