Encyclopedie van de profetische hadiths

Ik reed achter de Profeet (moge Allah's vrede en zegeningen met hem zijn) op een ezel genaamd 'Ufayr. De Profeet (moge Allah's vrede en zegeningen over hem zijn) vroeg: "O Mu'ādh, weet jij wat het recht van Allah op Zijn dienaren is en wat het recht van Zijn dienaren op Hem is?" Ik antwoordde: "Allah en Zijn Boodschapper weten dat het beste." Hij zei: "Allah's recht op Zijn dienaren is dat zij Hem aanbidden en geen deelgenoten met Hem associëren. En het recht van de dienaren op Allah is dat Hij degene die geen deelgenoten met Hem verbindt niet straft." Ik zei: "O Boodschapper van Allah, moet ik de mensen niet op de hoogte brengen van dit goede nieuws?" Hij zei: "Breng hen er niet van op de hoogte, opdat zij er niet op gaan leunen ( zonder te handelen) "

Hij zei: "Je hebt naar iets groots gevraagd en het is gemakkelijk voor wie Allah het gemakkelijk maakt: Dien Allah en associeer niets met Hem. Verricht het gebed, geef de zakat, vast de maand Ramadan en voer de hadj uit.” Daarna zei Hij: “Wil ik je dat ik je de poorten van het goede toon? Vasten is een schild, liefdadigheid dooft zonden zoals water het vuur dooft en het gebed van een man in het hart van de nacht…” Vervolgens reciteerde Hij: (Hun zijden wijken af van de bedden) … (tot: ze verrichten hun daden). Toen zei Hij: ‘'Zal ik je het hoofd van de zaken en de hoogste verhevenheid van deze zaak vertellen?’' Ik zei: “Ja, O Boodschapper van Allah.” Hij zei: “Het hoofd van de zaak is de Islam, de pijler ervan is het gebed en de top van zijn verhevenheid is jihad.” Daarna zei Hij: “Wil ik je dat ik de sleutel tot dit alles onthul?” Ik zei: “Ja, O Boodschapper van Allah.” Hij nam zijn tong en zei: “Houd dit voor je.” Ik zei: “O Profeet van Allah! Wij worden immers verantwoordelijk gehouden voor wat wij uitspreken.” Hij zei: “Moge je moeder rouwen! Wie werpt mensen op hun gezichten (of op hun neuzen) behalve de vruchten van hun eigen tong?”

Dat de boodschapper (vrede zij met hem) de hand van Moad ibn Jabal vastgreep en zei: "O Moad, bij Allah, ik hou werkelijk van jou.' Toen zei hij: 'Ik adviseer jou, o Moad, laat na elke gebed niet na te zeggen: 'O Allah, help mij U te herinneren, U te danken en U op de beste manier te aanbidden".

Toen de Profeet (vrede zij met hem) hem naar Jemen zond, droeg hij hem op om van het vee de volgende bijdrage te innen: Van iedere dertig runderen een tabi‘ of tabi‘ah (een éénjarige stier of koe), van iedere veertig runderen een moesinna (een tweejarige koe) en van iedere volwassen man één dinar of het equivalent daarvan in ma‘afir-kleding, dat in Jemen werd vervaardigd.

Ik was met de profeet (vrede zij met hem) op reis, en op een dag was ik dicht bij hem terwijl we liepen. Ik zei: 'O Boodschapper van Allah, vertel mij over een daad die mij het paradijs zal doen binnengaan en mij ver zal houden van het Vuur.' Hij zei: 'Voorwaar, je hebt mij iets groots gevraagd en het is gemakkelijk voor degene voor wie Allah het vergemakkelijkt: aanbid Allah en associeer niets met Hem, onderhoud het gebed, geef de zakaat, vast tijdens de maand Ramadan en verricht de Hadj naar het Huis. Vervolgens zei hij: 'Zal ik je leiden naar de poorten van het goede? Vasten is een schild en liefdadigheid dooft zonden uit zoals water het vuur dooft en het gebed van een persoon in het holst van de nacht. Hij reciteerde vervolgens (uit de Koran): {Zij zijden zich af van hun bedden} totdat hij {ze handelen} bereikte. Toen zei hij: 'Zal ik je vertellen over het hoofd van de zaak als geheel, zijn pilaar en zijn hoogste top?' Ik zei: 'Ja, O boodschapper van Allah.' Hij zei: 'Het hoofd van de zaak is de Islam, zijn pilaar is het gebed en zijn hoogste top is de Jihad.' Vervolgens zei hij: 'Zal ik je vertellen over de heerser over dit alles?' Ik zei: 'Ja, O profeet van Allah.' Hij greep zijn tong vast en zei: 'Houd dit in toom.' Ik zei: 'O boodschapper van Allah, zullen wij echt gestraft worden vanwege wat wij zeggen?' Hij zei: 'Moge je moeder je rouwen, O Moad! Worden mensen in het vuur geworpen, op hun gezichten of op hun neuzen, alleen vanwege wat hun tongen hebben geoogst.