Encyclopedie van de profetische hadiths

"De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) stelde een man aan om toezicht te houden op de liefdadigheidsinkomsten (zakaat) van de stam van Banoe Soelaym. Deze man stond bekend als Ibn Al-Loetbiyya. Toen hij terugkeerde, legde hij rekenschap af tegenover de Profeet (vrede zij met hem) en zei: ‘'Dit is het geld dat voor u bestemd is en dit hier is een gift die mij persoonlijk geschonken is.’' Daarop sprak de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): “Had je dan niet beter thuis gezeten, in het huis van je vader en moeder, om te zien of die gift je ook daar zou bereiken, als je werkelijk oprecht bent?” Vervolgens beklom hij de preekstoel, prees en loofde Allah, en sprak: “Welnu, tot de kern van de zaak: Ik vertrouw een van jullie een taak toe uit hetgeen Allah mij heeft toevertrouwd aan liefdadigheidsmiddelen of oorlogsbuit. Dan keert hij terug en zegt: ‘'Dit is wat u toekomt en dit is een gift die aan mij persoonlijk werd geschonken!’' Had hij dan niet beter in het huis van zijn vader en moeder gezeten, om te zien of hem die gift ook daar zou bereiken? Bij Allah, niemand van jullie zal ook maar iets nemen dat hem niet rechtmatig toekomt, of hij zal zijn Heer op de Dag der Opstanding ontmoeten, terwijl hij datgene draagt op zijn schouders: een kameel die luid zal brullen, een koe die zal loeien, of een schaap dat zal blaten.” Daarna hief de Profeet (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) zijn handen zo hoog, dat het wit van zijn oksels zichtbaar werd, terwijl hij zei: “O Allah, heb ik (Uw boodschap) overgebracht?” Aboe Hoemayd as-Saaʿidi — moge Allah tevreden met hem zijn — zei: “Mijn ogen hebben dit gezien en mijn oren hebben het gehoord.” "