Encyclopedie van de profetische hadiths

"Er zijn twee zaken die in de ogen van mensen als een vorm van ongeloof worden beschouwd: het kwetsen van iemands afkomst en het uitoefenen van rouwklachten over een overledene".

"Voorwaar, tussen een persoon en ongeloof en afgoderij staat het verwaarlozen van het gebed (sommige geleerden zeggen dat dat al gebeurd wanneer men één gebed expres niet op tijd doet)".

"Laat geen man een ander man beschuldigen van immoraliteit of ongeloof, tenzij die beschuldigingen op hem van toepassing zijn, anders zal de beschuldiger zelf met die kwalificaties belast worden."

De Boodschapper van Allah (moge Allah's vrede en zegeningen op hem zijn) leidde ons in het Fajr gebed in Al-Hudaybiyah na regenval gedurende de nacht. Aan het einde van het gebed wendde hij zich tot de mensen en zei: "Weten jullie wat jullie Heer heeft gezegd?" Zij antwoordden: "Allah en Zijn Boodschapper weten het het beste." Hij zei: "Hij heeft gezegd: 'Sommigen van Mijn dienaren zijn de ochtend ingegaan als gelovigen in Mij en sommigen als ongelovigen. Hij die zegt: Wij hebben een regenbui gehad door de genade en barmhartigheid van Allah' gelooft in Mij en ongelovig in de sterren, en hij die zegt: Wij hebben een regenbui gehad door de opkomst van zo'n ster' is ongelovig in Mij en gelovig in de sterren.'"

Ik zei: "O Boodschapper van Allah, Ibn Jud'ān had de gewoonte om verwantschapsbanden in stand te houden en de armen te voeden tijdens de Jāhiliyyah (pre-islamitische tijdperk van onwetendheid). Zal dit hem ten goede komen?" Hij zei: "Het zal hem niet baten, want hij heeft nooit gezegd: Mijn Heer, vergeef mijn zonden op de Dag des Oordeels."