Encyclopedie van de profetische hadiths

Een aantal mensen onder de metgezellen van de Profeet (vrede zij met hem) zeiden tegen hem: 'O Boodschapper van Allah, de mensen met rijkdommen hebben alle beloningen vergaard. Zij verrichten gebeden zoals wij bidden, vasten zoals wij vasten, maar geven extra aan liefdadigheid door hun overvloed aan middelen.’ Hierop antwoordde hij: 'Heeft Allah jullie niet iets gegeven om zelf liefdadigheid te verrichten? Elke tasbih (glorificatie van Allah) is een liefdadigheid, elke takbir (verheffing van Allah) is een liefdadigheid, elke tahmid (dankzegging aan Allah) is een liefdadigheid, elke tahlil (verkondiging van Allah Zijn eenheid) is een liefdadigheid. Het aansporen tot het goede is een liefdadigheid, het ontmoedigen van het kwade is een liefdadigheid en zelfs in het intieme van eenieder van jullie is er liefdadigheid.' Zij vroegen: 'O Boodschapper van Allah, als iemand van ons zijn begeerte bevredigt, krijgt hij daar dan werkelijk beloning voor?' Hij antwoordde: 'Denk eens na: als hij het op een verboden manier zou doen, zou dat hem dan geen zonde opleveren? Op dezelfde manier krijgt hij, als hij het op een toegestane manier doet, er beloning voor.'"

"Kleineer geen enkele goede daad, ook al is het je broeder tegemoet treden met een vrolijk gezicht."