Encyclopedie van de profetische hadiths

"Op een vrijdag trad een man de moskee binnen via de poort die uitkwam bij Dar Al Qada (het huis van Omar Ibn Alkhataab), terwijl de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) stond te preken. De man richtte zich staande tot de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en zei: “O Boodschapper van Allah, de bezittingen zijn vergaan en de wegen zijn afgesneden; bid tot Allah dat Hij ons regen schenkt.” Daarop hief de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zijn handen en zei: “O Allah, laat ons regen toekomen! O Allah, laat ons regen toekomen! O Allah, laat ons regen toekomen!” Anas (mag Allah tevreden zijn met hem) zei: “Bij Allah, er was in de hemel geen spoor van wolken, geen enkel vlaagje en er bevond zich tussen ons en de berg Sal‘ geen enkel huis of gebouw. Toen verscheen er plotseling van achter hem een wolk die de vorm had van een schild. Zodra zij het midden van de hemel had bereikt, spreidde zij zich uit en het begon te regenen. Bij Allah, zes dagen lang zagen wij de zon niet meer.” Daarna trad, opnieuw op een vrijdag, een man door diezelfde poort binnen, terwijl de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) stond te preken. De man richtte zich staande tot hem en zei: “O Boodschapper van Allah, de bezittingen zijn vergaan en de wegen zijn afgesneden; bid tot Allah dat Hij de regen van ons wegneemt.” Toen hief de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zijn handen en zei: “O Allah, laat de regen rondom ons neerdalen en niet op ons. O Allah, op de heuvelruggen en berghellingen, in de beddingen van de valleien en op de plaatsen waar bomen wortelen.” Toen klaarde de lucht op en wij gingen naar buiten en wandelden in de zon. Shariek zei: “Ik vroeg Anas ibn Malik: Was dit dezelfde man als de eerste?” Hij antwoordde: “Ik weet het niet.”

De boodschapper van Allah (vrede zij met hem) placht zijn handen op te heffen tot de hoogte van zijn schouders bij het begin van het gebed, bij het zeggen van "Allahu Akbar" voor de buiging, en ook wanneer hij zijn hoofd ophief na de buiging. Hij deed hetzelfde en zei: 'Sami'a Allahu liman hamidah, Rabbana wa lakal hamd '(Allah heeft geluisterd naar degene die Hem heeft geprezen. Onze Heer, lofprijzingen behoren aan U toe).' Hij deed dit echter niet tijdens de soejoed.

"Voorwaar, het verbond dat tussen ons en hen is, is het gebed. Degene die het verlaat, heeft waarlijk het geloof verzaakt."

"Wie wapens tegen ons opneemt, behoort niet tot onze gemeenschap".

(Er is geen gebed in de aanwezigheid van het klaargemaakte eten, en ook niet wanneer men moet weerstaan aan de twee onhygiënische behoeften).

Dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) het knippen van de haren aan de zijkanten (qaza') heeft verboden.

Op een ochtend bad de boodschapper van Allah (vrede zij met hem) met ons het ochtendgebed en vroeg: "Is persoon x aanwezig?" Ze zeiden: Nee. Hij vroeg: "Is persoon x aanwezig?" Ze zeiden: Nee. Hij zei:"Deze twee gebeden wegen het zwaarst op de huichelaars. Als jullie zouden weten wat er in hen is, dan zouden jullie ze komen zelfs al kruipend. Het eerste rij bij het gebed is zoals het rij van de engelen. Als jullie zouden weten van zijn verdiensten, dan zouden jullie het loten om het te bereiken. Het gebed van een persoon samen met een andere persoon is beter dan zijn gebed alleen, en zijn gebed met twee personen is beter dan zijn gebed met één persoon. En hoe meer, hoe geliefd door Allah de Verhevene."

Dat de profeet (vrede zij met hem), wanneer hij na het toilet verliet zei: 'Vergeef mij O Allah."