Encyclopedie van de profetische hadiths

'Zij die vaak vervloeken, zullen op de Dag des Oordeels geen getuigen zijn en geen voorspraak kunnen doen.'

"«Mijd de zeven vernietigende zonden» (as-saba’a al-moebiqaat).” De mensen vroegen: “O boodschapper van Allah! Wat zijn zij?” Hij zei: «Anderen associëren als deelgenoten aan Allah (shirk – polytheïsme) , het nemen van een leven die Allah verboden heeft behalve voor een rechtvaardige zaak, Tovenarij (sih’r), het consumeren van ribaa (rente), het consumeren van het bezit van een wees, het afwenden van de vijand en vluchten van het slagveld wanneer de strijd begint, en het beschuldigen van kuise vrouwen die zelfs nooit denken aan iets dat hun kuisheid zal aantasten en die goede gelovigen zijn».

"Het beledigen van een moslim is een grove zonde, en hem doden is een daad van ongeloof".

"Er wordt overgeleverd dat er tijdens het tijdperk van de Profeet (vrede zij met hem) een man leefde met de naam ‘Abdoellah, bijgenaamd Ḥimar. Deze man bracht de Profeet vaak aan het lachen, hoewel hij eerder wegens het drinken geslagen was. Op een dag werd hij opnieuw gebracht en kreeg hij een strafslag. Toen riep iemand uit de menigte: “O Allah, vervloek hem, hij wordt zo vaak gebracht!” De Profeet (vrede zij met hem) antwoordde:“Vervloek hem niet; bij Allah, ik weet niet dat hij Allah en Zijn Boodschapper niet liefheeft.”

“Voorwaar, Allah zal degenen straffen die de mensen op onrechtvaardige wijze op aarde kwellen.”

"Een lasteraar zal het Paradijs niet binnengaan."

Wees op uw hoede voor vermoedens, want vermoedens zijn de onwaarste vorm van spraak. Bespioneer niet, onderzoek niet, benijd niet, wees niet vijandig jegens elkaar, maar wees dienaren van Allah als broeders.

"Wij waren eens op een veldtocht toen een man van de Moehajirin een man van de Ansaar sloeg. De Ansaar riep: “O Ansaar!” en de Moehajirin riepen: “O Moehajirin!”. Allah openbaarde dit aan Zijn Boodschapper (vrede zij met hem), die vroeg: “Wat is dit?” Zij antwoordden: “Een man van de Moehajirien heeft een man van de Ansaar geslagen. De Ansaar riepen: ‘O Ansaar!’ en de Moehajirin riepen: ‘O Moehajirin!" De Profeet (vrede zij met hem) zei: “Laat het, want het is bedorven.” Jabir voegde eraan toe dat de Ansaar in aantal overheersten toen de Profeet arriveerde, waarna de Moehajirin in aantal toenamen. ʿAbdoellah ibn Oebay zei toen: “Is dat zo? Bij Allah, als wij Medina bereiken, zal de sterkste de zwakste verdrijven!” Omar ibn al-Khaṭṭāb (moge Allah tevreden zijn met hem) zei: “Laat mij, Boodschapper van Allah, de nek van deze hypocriet slaan.” Maar de Profeet (vrede zij met hem) antwoordde: “Laat hem, zodat de mensen niet zeggen dat Mohammed zijn metgezellen doodt.”