Encyclopedie van de profetische hadiths

"Degene die mij de garantie geeft over wat tussen zijn kaken en tussen zijn benen is, ik garandeer hem het Paradijs."

"Bij zijn overlijden liet de Profeet (vrede zij met hem) geen dirham of dinar, noch een slaaf of slavin, noch enig bezit achter, behalve zijn witte muildier, zijn wapenuitrusting en een stuk grond dat hij als liefdadigheid had bestemd."

"Verbazingwekkend is de situatie van de gelovige, Alles wat hem overkomt is goed voor hem en dit geldt alleen voor de gelovige. Als hem iets goeds overkomt, dankt hij Allah en dat is goed voor hem. Als hem iets slechts overkomt, blijft hij geduldig en dat is ook goed voor hem".

Ik vroeg: 'O boodschapper van Allah, wat is de redding?' Hij antwoordde: "Beheers je tong, laat je huis je toevluchtsoord zijn en betreur je zonden."

"Als een persoon zonde begaat, zich vervolgens reinigt, bidt en daarna vergeving zoekt bij Allah, zal Allah hem vergeven." Hij citeerde vervolgens dit vers: "En degenen die, nadat ze een zonde hebben begaan of zichzelf onrecht hebben aangedaan, Allah gedenken en vergeving vragen voor hun zonden" (Al-Imran: 135).

Fatima ( moge Allah tevreden zijn met haar) kwam naar de profeet (vrede zij met hem) om te klagen over de zware arbeid van het malen met de handmolen. Ze had vernomen dat er een slaaf was gekomen bij de profeet, maar ze had hem niet kunnen vinden. Ze vertelde dit aan Aisha, en toen de profeet (vrede zij met hem) thuiskwam, vertelde Aisha hem over het verhaal. De profeet (vrede zij met hem) kwam naar hen toe terwijl ze al naar bed waren gegaan. Ze wilden opstaan, maar hij zei: "Blijf op jullie plaatsen." Hij kwam binnen en ging tussen hen in zitten, totdat ik de kou van zijn voeten op mijn buik voelde. Hij zei: "Zal ik jullie niet iets beters wijzen dan wat jullie gevraagd hebben? Wanneer jullie naar bed gaan zeg dan drieëndertig keer de tasbih (lofprijzing), drieëndertig keer de tahmid (dankzegging) en vierendertig keer de takbir (verheerlijking). Dat is beter voor jullie dan een dienaar."

"De profeet van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, placht bij nood te zeggen: "Er is geen god behalve Allah, de Almachtige, de Zachtmoedige. Er is geen god behalve Allah, Heer van de Grote Troon. Er is geen god behalve Allah, Heer van de hemelen, Heer van de aarde en Heer van de Edele Troon."

"Ik vroeg de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) om iets, en hij gaf het mij. Vervolgens vroeg ik hem opnieuw en ook toen gaf hij het mij. Daarna sprak hij tot mij: "O Hakiem, waarlijk, deze rijkdom is verleidelijk groen en zoet. Wie haar met edelmoedigheid van hart aanvaardt, daarin wordt voor hem zegen gelegd. Maar wie haar met hebzucht en hunkering neemt, daarin zal voor hem geen zegen zijn; het zal zijn als iemand die eet maar nimmer verzadigd raakt. En de bovenhand is beter dan de onderhand. Hakiem zei: "Bij Degene Die u met de Waarheid gezonden heeft, ik zal nooit meer iets van iemand aannemen na u, tot ik deze wereld verlaat." Na het overlijden van de Profeet (vrede zij met hem) riep Aboe Bakr, Hakiem bij zich om hem van de toegewezen giften te geven, maar Hakiem weigerde om daarvan ook maar iets te aanvaarden. Daarna nodigde ook Omar hem uit om hem zijn aandeel te geven, maar ook van hem weigerde hij te nemen. Omar sprak daarop: "O gemeenschap van de moslims, ik bied Hakiem zijn recht aan — het deel dat Allah hem heeft toegewezen van deze buit — maar hij weigert het te aanvaarden." En zo kwam het dat Hakiem van niemand na de Profeet (vrede zij met hem) ook maar iets aannam, tot hij overleed — moge Allah hem genadig zijn.