Encyclopedie van de profetische hadiths

"Er wordt overgeleverd dat er tijdens het tijdperk van de Profeet (vrede zij met hem) een man leefde met de naam ‘Abdoellah, bijgenaamd Ḥimar. Deze man bracht de Profeet vaak aan het lachen, hoewel hij eerder wegens het drinken geslagen was. Op een dag werd hij opnieuw gebracht en kreeg hij een strafslag. Toen riep iemand uit de menigte: “O Allah, vervloek hem, hij wordt zo vaak gebracht!” De Profeet (vrede zij met hem) antwoordde:“Vervloek hem niet; bij Allah, ik weet niet dat hij Allah en Zijn Boodschapper niet liefheeft.”

Ik vroeg de boodschapper van Allah (moge Allah hem zegenen en vrede met hem geven) naar de betekenis van 'deugd' en 'zonde'. Hij antwoordde:"Deugd is een goede karaktereigenschap en zonde is wat zich in je hart heeft gewroet en je twijfelt of je wilt dat anderen het weten".

"De moslim is degene van wie andere moslims veilig zijn voor zijn tong en hand, en de vreemde is degene die zich onthoudt van wat Allah verboden heeft."

“Voorwaar, Allah zal degenen straffen die de mensen op onrechtvaardige wijze op aarde kwellen.”

"Een lasteraar zal het Paradijs niet binnengaan."

"Er kwam eens een vrouw tot mij, vergezeld van haar twee dochters, en zij vroeg mij om iets. Maar ik had op dat moment niets anders in huis dan één enkele dadel. Ik overhandigde haar die dadel, waarop zij haar dochters bijeenriep en de dadel onder hen beiden verdeelde. Daarna stond zij op en vertrok. Vervolgens trad de Profeet (vrede zij met hem) bij mij binnen, en ik vertelde hem wat er zojuist had plaatsgevonden. Daarop sprak hij: “Wie verantwoordelijkheid draagt voor deze dochters en hen met goedheid en zorgvuldigheid bejegent, voor hem zullen zij een beschermend schild vormen tegen het laaiende Vuur.”

Wees op uw hoede voor vermoedens, want vermoedens zijn de onwaarste vorm van spraak. Bespioneer niet, onderzoek niet, benijd niet, wees niet vijandig jegens elkaar, maar wees dienaren van Allah als broeders.

"Wij waren eens op een veldtocht toen een man van de Moehajirin een man van de Ansaar sloeg. De Ansaar riep: “O Ansaar!” en de Moehajirin riepen: “O Moehajirin!”. Allah openbaarde dit aan Zijn Boodschapper (vrede zij met hem), die vroeg: “Wat is dit?” Zij antwoordden: “Een man van de Moehajirien heeft een man van de Ansaar geslagen. De Ansaar riepen: ‘O Ansaar!’ en de Moehajirin riepen: ‘O Moehajirin!" De Profeet (vrede zij met hem) zei: “Laat het, want het is bedorven.” Jabir voegde eraan toe dat de Ansaar in aantal overheersten toen de Profeet arriveerde, waarna de Moehajirin in aantal toenamen. ʿAbdoellah ibn Oebay zei toen: “Is dat zo? Bij Allah, als wij Medina bereiken, zal de sterkste de zwakste verdrijven!” Omar ibn al-Khaṭṭāb (moge Allah tevreden zijn met hem) zei: “Laat mij, Boodschapper van Allah, de nek van deze hypocriet slaan.” Maar de Profeet (vrede zij met hem) antwoordde: “Laat hem, zodat de mensen niet zeggen dat Mohammed zijn metgezellen doodt.”