Encyclopedie van de profetische hadiths

"Er zijn zes soorten handelingen en er zijn vier soorten mensen: twee geboden, één met een gelijke beloning, één goede daad met tien keer zoveel beloning en één goede daad met zeven honderdvoudige beloning. Wat betreft de twee geboden, wie sterft terwijl hij niets met Allah vereenzelvigt zal het Paradijs binnengaan, en wie sterft terwijl hij iets met Allah vereenzelvigt zal het Hellevuur binnengaan. Wat betreft het ene en zijn gelijke: als iemand van plan is een goede daad te verrichten totdat het in zijn hart gevoeld wordt en bij Allah bekend is, zal het voor hem als een goede daad worden opgetekend; en als iemand een slechte daad verricht, zal het tegen hem als een slechte daad worden opgetekend; wie een goede daad verricht zal tien keer zoveel beloning krijgen; en wie uitgeeft op de Weg van Allah zal een goede daad hebben die zevenhonderd keer vermenigvuldigd wordt. Wat de mensen betreft: sommigen verkeren in rijkdom in het wereldse leven, terwijl zij in het Hiernamaals in nood zullen verkeren; sommigen verkeren in nood in het wereldse leven, terwijl zij in het Hiernamaals in rijkdom zullen verkeren; sommigen verkeren in nood in het wereldse leven en in het Hiernamaals; en sommigen verkeren in rijkdom in het wereldse leven en in het Hiernamaals."

We plachten, in de tijd dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) bij ons was, de zakat al-fitr te geven namens elke persoon, jong en oud, vrij man of slaaf, in de vorm van één sâʿ (vier handenvolle maateenheid) voedsel, of één sâʿ gedroogde kaas, of één sâʿ gerst, of één sâʿ dadels, of één sâʿ rozijnen. En wij bleven dit zo geven totdat Moe’awiya ibn Abi Soefyan (moge Allah tevreden met hem zijn) naar ons toe kwam voor de bedevaart of de Oemrah. Hij sprak tot de mensen vanaf de minbar en onder zijn woorden zei hij: 'Ik ben van mening dat twee moedd (twee halve sâʿ) van het graan uit De Levant gelijk staan aan één sâʿ dadels.' En zo volgden de mensen dit. Aboe Sa’id zei: ‘Wat mij betreft, ik zal altijd de zakat al-fitr blijven geven zoals ik dat vroeger deed, zolang ik leef'.

"Allah zei: Wees vrijgevig, O zoon van Adam, en ik zal ook vrijgevig zijn tegenover jou."

"Er is geen eigenaar van goud of zilver die zijn recht daarop niet voldoet, tenzij op de Dag des Oordeels. Dan zullen voor hem platen van vuur worden voorbereid en worden verwarmd in het vuur van de hel, waarbij zijn zij, voorhoofd en rug ermee worden gebrandmerkt. Telkens wanneer de huid afkoelt, zal het opnieuw worden verwarmd, op een dag waarvan de duur vijftigduizend jaar zal bedragen, totdat er recht is gesproken tussen de dienaren en hij zijn bestemming zal zien, ofwel naar het paradijs, ofwel naar de hel."

"Er kwam eens een vrouw tot mij, vergezeld van haar twee dochters, en zij vroeg mij om iets. Maar ik had op dat moment niets anders in huis dan één enkele dadel. Ik overhandigde haar die dadel, waarop zij haar dochters bijeenriep en de dadel onder hen beiden verdeelde. Daarna stond zij op en vertrok. Vervolgens trad de Profeet (vrede zij met hem) bij mij binnen, en ik vertelde hem wat er zojuist had plaatsgevonden. Daarop sprak hij: “Wie verantwoordelijkheid draagt voor deze dochters en hen met goedheid en zorgvuldigheid bejegent, voor hem zullen zij een beschermend schild vormen tegen het laaiende Vuur.”

"Islam is gebouwd op vijf pijlers: De getuigenis dat er geen god is dan Allah, en dat Mohammed Zijn dienaar en boodschapper is, het verrichten van het gebed, het geven van aalmoezen, het verrichten van de bedevaart naar het Huis (de Ka°aba in Mekka), en het vasten tijdens de maand ramadan."

"Geen geld wordt verminderd door liefdadigheid, en als Allah Zijn dienaar Zijn vergiffenis geeft wordt hij geëerd, en niemand is bescheiden voor Allah tenzij Allah hem in rangen verhoogt."

Toen de Profeet (vrede zij met hem) hem naar Jemen zond, droeg hij hem op om van het vee de volgende bijdrage te innen: Van iedere dertig runderen een tabi‘ of tabi‘ah (een éénjarige stier of koe), van iedere veertig runderen een moesinna (een tweejarige koe) en van iedere volwassen man één dinar of het equivalent daarvan in ma‘afir-kleding, dat in Jemen werd vervaardigd.