Encyclopedie van de profetische hadiths

"Het gebed van een individu in groep (in een moskee) staat twintigtaal treden hoger dan zijn gebed in huis of op de markt, omdat wanneer iemand onder jullie de rituele wassing (woedoe) op de beste manier volbrengt en vervolgens naar de moskee gaat, waar niets anders dan gebed hem aantrekt, en waar hij slechts naar verlangt. Iedere stap die hij zet bij het betreden van de moskee is een stap omhoog in gradatie en een kwijtschelding van zonden. Vanaf het moment dat hij de moskee betreedt, bevindt hij zich in gebed zolang het gebed hem vasthoudt, en de engelen zullen voor een van jullie bidden zolang hij op de plek waar hij bad zit. Ze zullen zeggen: "Oh Allah, schenk hem genade. Oh Allah, vergeef hem. Oh Allah, aanvaard zijn berouw, zolang hij niets beschadigt of verstoort gedurende zijn verblijf".

Wanneer de boodschapper van Allah (vrede zij met hem) tijdens het gebed de takbir verrichtte, bleef hij even stil voordat hij begon met reciteren. Ik zei: 'O Boodschapper van Allah, bij mijn vader en moeder, wat zegt u tijdens deze stilte tussen de takbir en het reciteren?' Hij antwoordde: 'Ik zeg: "O Allah, houd mijn zonden ver van mij, zoals U het Oosten en het Westen van elkaar scheidt. O Allah, reinig mij van mijn zonden zoals een wit kleed gereinigd wordt van vlekken. O Allah, was mijn zonden met sneeuw, water en hagel."'"

"De Profeet (vrede zij met hem) zei: “O Bilal, vertel mij over de meest hoopgevende daad die je sinds je toetreding tot de Islam hebt verricht, want ik heb het geluid van jouw sandalen vóór mij gehoord in het Paradijs.” Bilal (mag Allah tevreden zijn met hem) antwoordde: “De daad die voor mij het meest hoopvol is, is dat ik nooit wassing verrichtte op welk moment van de dag of nacht dan ook of ik verrichtte daarna een gebed, zoveel als Allah mij aan gebeden had voorgeschreven.”

"Vreest iemand onder jullie niet dat wanneer hij zijn hoofd optilt vóór de imam, Allah zijn hoofd verandert in het hoofd van een ezel, of dat Allah zijn gezicht verandert in het gezicht van een ezel."

Hij placht de takbier te verrichten in elk voorgeschreven gebed, zowel de verplichte als de vrijwillige gebeden, zowel tijdens de vastenmaand Ramadan als daarbuiten. Hij begon met de takbier wanneer hij opstond, vervolgens bij de roeke' (voor de buiging), daarna zei hij: "Sami'a Allahoe liman hamidah", en daarna zei hij: "Rabbana wa lakal hamd", voordat hij zich neerboog. Vervolgens zei hij: "Allahoe Akbar" wanneer hij zich neerboog, daarna verrichtte hij de takbier wanneer hij zijn hoofd optilde na de buiging, en evenzo verrichtte hij de takbier wanneer hij zich neerboog en wanneer hij zijn hoofd optilde na de buiging. Hij verrichtte ook de takbier wanneer hij opstond vanuit de zittende positie tussen de twee buigingen. Dit deed hij in elke gebedseenheid, totdat hij de gebeden had voltooid. Vervolgens zei hij bij het vertrekken: "Ik zweer bij Degene in Wiens hand mijn ziel is, ik ben het dichtst van jullie allen bij het gebed van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), zelfs als dit gebed mijn gebed was totdat hij deze wereld verliet."

"O Allah, maak mijn graf niet tot een afgod, Vervloekt zijn degenen die graven van hun profeten tot gebedsplaatsen maken."

"De meest geliefde plaatsen bij Allah zijn de moskeeën en de meest verfoeide plaatsen bij Allah zijn de markten."

Een blinde man kwam naar de Profeet (vrede zij met hem) en zei: "O Boodschapper van Allah, ik heb niemand die mij naar de moskee kan begeleiden. Mag ik toestemming van de Boodschapper van Allah krijgen om in mijn huis te bidden?" De Profeet (vrede zij met hem) verleende hem toestemming om thuis te bidden. Toen de man zich omdraaide om weg te gaan, riep de Profeet (vrede zij met hem) hem en vroeg: "Hoor je de oproep tot gebed?" De man antwoordde: "Ja." Daarop zei de Profeet (vrede zij met hem): "Beantwoord het dan."