Encyclopedie van de profetische hadiths

Oem Salama vertelde de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) over een kerk die ze had gezien in het land van Habasja (Abessinië), genaamd Maria. Ze beschreef de beelden die ze daar had gezien. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) reageerde door te zeggen: "Dit zijn de mensen die, wanneer een rechtvaardige dienaar of man onder hen sterft, een plaats van aanbidding bouwen over zijn graf en afbeeldingen daarvan maken. Bij Allah, zij behoren tot de slechtste van de schepselen."

"De Profeet (vrede zij met hem) heeft geen enkel gebed verricht nadat het volgende tot hem was geopenbaard: “Wanneer de hulp van Allah komt en de overwinning…” [Al-Nasr: 1], zonder daarin te zeggen: “Heilig bent U, onze Heer, en met Uw lof; o Allah, vergeef mij.”

"Op een nacht miste ik de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) in bed en ging ik naar hem op zoek. Mijn hand raakte de zolen van zijn voeten, terwijl hij in de moskee was met zijn voeten rechtop. Hij zei: "O Allah, ik zoek toevlucht in Uw tevredenheid tegen Uw ontevredenheid, in Uw vergeving tegen Uw straf en ik zoek toevlucht in U tegen Uzelf. Ik kan U niet genoeg prijzen, U bent zoals U Uzelf geprezen hebt."

"Bid staande, en als je daartoe niet in staat bent, bid zittend, en als je daartoe niet in staat bent, bid liggend op je zij."

"Dat de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) bij geen enkele vrijwillige aanbidding zo zorgvuldig en standvastig was, noch er zoveel ijver en toewijding voor aan de dag legde, als voor de twee aanbevolen gebedsrak‘aat vóór het ochtendgebed (fadjr)."

"De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) placht het gebed aan te vangen met de takbier en met de recitatie van: Al-ḥamdoe lillahi rabbil-‘alamin – ‘Alle lof behoort Allah toe, de Heer der Werelden’. Wanneer hij boog in de roekoe‘, hief hij zijn hoofd niet te hoog en liet hij het ook niet te laag zakken, maar hield het in een evenwichtige stand daartussenin. Wanneer hij zijn hoofd uit de roekoe‘ verhief, ging hij niet terstond in soejoed neer, maar bleef eerst volledig rechtop staan. En wanneer hij zijn hoofd uit de soejoed ophief, boog hij zich niet onmiddellijk opnieuw neer, maar zat eerst rechtop. In elke twee raka‘aat sprak hij de taḥiyyah. Hij spreidde zijn linkerbeen en richtte zijn rechtervoet op. Hij verbood de zogenaamde ‘zit van de satan’ en verbood dat een biddende zijn armen voor zich zou uitstrekken zoals een roofdier dat doet. En hij besloot het gebed met de tasliem.

"Wanneer het gebed wordt ingesteld, is er geen gebed toegestaan behalve het verplichte gebed.”

"Het wordt overgeleverd dat de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) vier gebedseenheden vóór de Duhr-gebed en twee gebedseenheden vóór de Fajr-gebed niet na liet."