Encyclopedie van de profetische hadiths

De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) reciteerde de Koran voor ons in elke toestand, zolang hij zich niet in een staat van onreinheid (janabah) bevond.

Toen de verzen werden geopenbaard: "Vervolgens zullen jullie op die Dag zeker worden gevraagd over de genieting." (Soerat Al-Takathur, vers 8), zei Az-Zubair: "O boodschapper van Allah, waarover worden we dan precies ondervraagd, terwijl het alleen maar de twee zwarte dadels en water zijn?" Hij antwoordde: "Voorwaar, het zal anders zijn."

"Allah, de Verhevene en Almachtige, heeft geopenbaard: (Wie niet oordeelt volgens wat Allah heeft neergezonden, zij zijn de ongelovigen) [Al-Ma’ida: 44], (… zij zijn de onrechtvaardigen) [Al-Ma’ida: 45] en (… zij zijn de verdorvenen) [Al-Ma’ida: 47]. Ibn ‘Abbas zei: "Allah heeft deze verzen neergezonden over twee stammen van de joden. Eén van hen had vóór de komst van de Islam, in de tijd van onwetendheid, de overhand over de andere. Zij kwamen toen tot een overeenkomst dat, telkens wanneer een lid van de machtige stam een man van de zwakkere stam doodde, de bloedprijs vijftig 'wasq' (1 wasq ongeveer 165 tot 180 liter is) zou bedragen en wanneer een lid van de zwakkere stam iemand van de machtige stam doodde, de bloedprijs honderd 'wasq' zou zijn. Zo leefden zij geruime tijd voort op deze ongerechtige regeling. Toen de Profeet (vrede zij met hem) naar Medina kwam, verloren beide stammen hun vroegere macht. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) had zich op dat moment nog niet volledig gevestigd in Medina en bevond zich nog in een toestand van wapenstilstand. Op een dag doodde een man uit de zwakkere stam iemand uit de machtigere stam. De machtige stam stuurde daarop een boodschap naar de zwakkere: “Zend ons honderd wasq als bloedprijs.” De zwakkere stam antwoordde: “Hoe kan het dat twee stammen, die één geloof, één afkomst en één woonplaats delen, zo ongelijk worden behandeld? Hoe kan de bloedprijs van de één dubbel zo hoog zijn als die van de ander? Wij gaven jullie dat destijds enkel uit vrees en onderdrukking van jullie kant, maar nu Mohammed is gekomen, zullen wij jullie dat niet langer toestaan.” De spanning liep hoog op en de oorlog dreigde uit te breken tussen hen. Uiteindelijk kwamen ze overeen om de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) als arbiter tussen hen aan te stellen. De machtige stam zei echter onder elkaar: “Bij Allah, Mohammed zal jullie nooit toestaan dat jullie een dubbele bloedprijs ontvangen van hen. En zij spreken de waarheid: wij hebben hun destijds die ongelijkheid slechts opgelegd uit macht en dwang. Stuur iemand om zijn mening te peilen: als hij jullie geeft wat jullie willen, neem hem dan als rechter; maar als hij dat niet doet, wees dan op je hoede en stel hem niet aan.” Zij stuurden daarom enkele huichelaars naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) om zijn standpunt te vernemen. Toen zij bij hem kwamen, openbaarde Allah de gehele toedracht van hun plan en hun bedoelingen aan Zijn Boodschapper. Daarop openbaarde Allah, de Verhevene: (O Boodschapper, laat degenen die zich haasten in ongeloof jou niet bedroeven, onder hen die zeggen: “Wij geloven”, terwijl zij geen geloof hebben...) [al-Ma’ida: 41] tot aan Zijn Woord: (Wie niet oordeelt volgens wat Allah heeft neergezonden zij zijn de verdorvenen} [Al-Ma’ida: 47]. En Ibn ‘Abbas besloot zijn overlevering met de woorden: “Bij Allah, over hen is het neergezonden en over hen heeft Allah, de Verhevene, gesproken.”