Encyclopedia of Prophetic Hadiths

پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ده‌مێ ته‌كبیرا (ئیحرامێ بۆ) نڤێژێ دكر، بۆ ده‌مه‌كێ كێم بێده‌نگ دبوو به‌ری قورئانێ بخوینیت، ڤێجا من گۆتێ: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ باب و دایكا من گۆری ته‌ بن، ئه‌رێ تو د ئه‌وێ بێده‌نگییا د ناڤبه‌را ته‌كبیرا ئیحرامێ و خواندنێدا چ دبێژی؟ گۆت: «ئه‌ز دبێژم: خودایێ من؛ تو دویراتییێ بێخه‌ د ناڤبه‌را من و گونه‌هێن مندا وه‌كی چاوا ته‌ دویراتی ئێخستییه‌ د ناڤبه‌را ڕۆژهه‌لات و ڕۆژئاڤایێدا. خودایێ من؛ من ژ گونه‌هێن من پاقژ بكه‌ وه‌كی چاوا جلكێ سپی ژ پیساتییێ دهێته‌ پاقژكرن. خودایێ من؛ گونه‌هێن من ب ئاڤ و به‌فر و گژلۆكێ بشۆ».

«هه‌ر كه‌سێ پشتی هەر نڤێژەکێ سیھ و سێ جاران بێژیت (سبحان الله) و سیھ و سێ جاران بێژیت (الحمد لله) و سیھ و سێ جاران بێژیت (الله أكبر)، ئه‌ڤه‌ دێ بنه‌ نۆت و نه‌هـ، و بۆ ته‌مامكرنا سه‌دێ بێژیت: (لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ)؛ هنگی گونه‌هێن وی دێ هێنه‌ ژێبرن ئه‌گه‌ر هندی كه‌فا سه‌ر ده‌ریایێ ژی بن».

پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دوعا دكر و دگۆت: ((خودایێ من؛ ئه‌ز خۆ ب ته‌ دپارێزم ژ سزایێ گۆڕی، ژ سزایێ ئاگرێ جه‌هنه‌مێ، ژ فتنه‌یا ژیان و مرنێ و ژ فتنه‌یا مه‌سیحێ ده‌جال)). د ڤه‌گوهاستنا موسلمیدا هاتییه‌: ((ده‌مێ ئێك ژ هه‌وه‌ ژ ته‌حیاتا دویماهیكێ ب دویماهیك هات؛ بلا خۆ ب خودێ بپارێزیت ژ چار تشتان: ژ سزایێ جه‌هنه‌مێ، ژ سزایێ گۆڕی، ژ فتنه‌یا ژیان و مرنێ و ژ خرابییا مه‌سیحێ ده‌جال)).