Encyclopedia of Prophetic Hadiths

მე მივედი საფვან იბნ 'ასსალ ალ-მურადისთან და ვკითხე მას ტყავის წინდის ზემოდან მასჰზე (გაწმენდაზე). მან მითხრა: — რამ მოგიყვანა აქ, ო ზირრ? მე ვუპასუხე: — ცოდნის ძიებამ. მან თქვა: — ნამდვილად, ანგელოზები ფრთებს აფენენ ცოდნის მაძიებელის წინ, კმაყოფილნი იმით, რასაც ის ეძიებს. მე ვთქვი: — გულში ეჭვი გამიჩნდა ტყავის წინდებზე მასჰის (გაწმენდის) შესახებ დიდი და მცირე საჭიროებების შემდეგ. ხოლო შენ იყავი მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) საჰაბთაგან, და ამიტომ მოვედი შენთან: თუ გსმენია, ახსენებდა თუ არა იგი ამაზე რამეს? მან თქვა: — დიახ. ის გვიბრძანებდა, როცა ვიყავით გზაში ან მოგზაურობაში, არ გაგვეხადა წინდები სამი დღე და ღამე, გარდა ჯუნუბობისგან (სქესობრივი კავშირის შემდეგ). მაგრამ ფეკალიის, შარდისა და ძილის შემდეგ — ნებადართული იყო (მასჰი). მე ვთქვი: — თუ გსმენია, ახსენებდა თუ არა რამეს ვნებაზე[სიყვარულზე]? მან თქვა: — დიახ. ვიყავით მოციქულთან ერთდ (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გზაში, როცა ერთმა ბედუინმა ძლიერი ხმით მიმართა მას: «ო მუჰამმად!» და მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) იგივე ტონით უპასუხა: «აჰა, მე აქ ვარ!» ჩვენ ვუთხარით მას (ბედუინს): — უბედურებავ, დაუწიე შენს ხმას, რადგან შენ ხარ მოციქულ მუჰამმადთან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), და შენთვის ეს აკრძალულია. მან თქვა: — ვფიცავ ალლაჰს, არ დავუკლებ ხმას! ბედუინმა თქვა: — ადამიანს უყვარს (რომელიღაცა) ხალხი, თუმცა ჯერ მათ (დონეს) არ მიუღწევია. მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: — «ადამიანი იქნება იმათთან ერთად, ვინც მას უყვარდა, აღდგომის დღეს». და ის (საფვანი) განაგრძობდა მოყოლას, სანამ არ ახსენა კარიბჭე დასავლეთის მხრიდან, რომლის სიგანეც ისეთი იქნება, რომ მხედარი სივიწროვის გარეშე ივლიდა მასზე ორმოცი ან სამოცი წელი.