Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«მე ვწერდი ყველაფერს, რასაც ალლაჰის შუამავლისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ვისმენდი, რათა დამემახსოვრებინა. ყურეიშელებმა გამაჩერეს და მითხრეს: "ნუთუ ყველაფერს წერ, რასაც მოციქულისგან ისმენ? მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ადამიანია, რომელიც ლაპარაკობს როგორც რისხვის, ისე კმაყოფილების დროს". ამის შემდეგ მე შევწყვიტე წერა. ეს ამბავი მოვახსენე მოციქულს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), და მან თითით მიუთითა თავის პირზე და თქვა: «წერე! ვფიცავ იმას, ვის ხელშიც ჩემი სულია, აქედან არაფერი გამოდის, გარდა ჭეშმარიტებისა».

«მე ჩავედი ბანუ ‘ამირის დელეგაციასთან ერთად ალლაჰის მოციქულთან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და ჩვენ ვუთხარით: "შენ ჩვენი ბატონი ხარ". მან თქვა: «ბატონი არის ალლაჰი». ჩვენ ვუთხარით: "შენ ხარ ჩვენ შორის საუკეთესო და ყველაზე პატივსაცემი". მაშინ მან თქვა: «თქვით ის, რასაც ჩვეულებრივ ამბობთ, ან თქვით ნაწილი იმისა, რასაც ჩვეულებრივ ამბობთ, მაგრამ [არ გადააჭარბოთ და] ნუ მისცემთ შაიტანს შესაძლებლობას, რომ შეგიტყუოთ!»

«განა შესაძლებელია, რომ კაცს, რომელსაც ჩემს შესახებ ამცნობენ ჰადისს, წამოწოლილი იყოს თავის დივანზე და თქვას: "ჩვენს შორის და თქვენ შორის ალლაჰის წიგნია, რასაც მასში ჰალალად (ნებადართულად) ვპოულობთ, ნებადართულად მივიჩნევთ, ხოლო რასაც მასში ჰარამად (აკრძალულად) ვპოულობთ, აკრძალულად მივიჩნევთ". ჭეშმარიტად ის, რაც მოციქულმა მუჰამმადმა ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას აკრძალა, ისეთივე აკრძალულია, როგორც ალლაჰმა აკრძალა».