Encyclopedia of Prophetic Hadiths

მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გაგზავნა სამხედრო რაზმი და მათ მეთაურად ერთი ანსარი დანიშნა. მან უბრძანა, რომ დამორჩილებოდნენ მას. (ერთხელ) იგი გაბრაზდა და თქვა: — ნუთუ არ გიბრძანათ მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რომ დამემორჩილოთ? მათ უთხრეს: — კი. მან თქვა: — მოაგროვეთ ჩემთვის შეშა. მოაგროვეს. მან თქვა: —დაანთეთ ცეცხლი. დაანთეს. მან თქვა: — შედით მასში! ისინი უკვე აპირებდნენ შესვლას, მაგრამ ზოგიერთმა დაიწყეს სხვების შეკავება და თქვეს: — ჩვენ ხომ მოციქულისკენ (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გავიქეცით ცეცხლიდან! ასე გაგრძელდა, სანამ ცეცხლი ჩაქრა და მისი რისხვა დაცხრა. როდესაც ეს ამბავი მიუტანეს მოციქულს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), მან თქვა: «ისინი რომ შიგნით შესულიყვნენ (ცეცხლში), აღდგომის დღემდე აღარ გამოვიდოდნენ იქიდან. მორჩილება (მეთაურისადმი) მხოლოდ სიკეთეშია».

«ხვალ ამ დროშას მივცემ კაცს, რომლის ხელითაც ალლაჰი გამარჯვებას მოგვცემს. იგი ალლაჰსა და მის შუამავალს უყვარს და მასაც უყვარს ალლაჰი და მისი შუამავალი». ხალხმა იმ ღამეს მთელი დრო გაატარა ფიქრში, თუ ვინ იქნებოდა ამ დროშის მფლობელი. მეორე დილით ყველა შუამავალთან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მივიდა იმ იმედით, რომ იგი მათ გადაეცემოდა. მაშინ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: «სად არის ალი იბნ აბუ ტალიბი?» უპასუხეს: "ო, ალლაჰის შუამავალო, ის თვალების ტკივილს უჩივის". მან თქვა: «მოიყვანეთ იგი». ალი მოვიდა და შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თავისი ნერწყვი მის თვალებზე წაუსვა და მისთვის შესთხოვა ალლაჰს. ალი მყისვე განიკურნა, თითქოს არანაირი ტკივილი არ ჰქონია. შემდეგ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გადასცა მას დროშა. ალიმ ჰკითხა: "ო, ალლაჰის შუამავალო, ვებრძოლო მათ, სანამ ჩვენნაირები არ გახდებიან?" შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) უპასუხა: «მიდი მშვიდად, სანამ მათ ტერიტორიაზე მიხვალ. შემდეგ მოუწოდე მათ ისლამისკენ და აუხსენი, თუ რა არის მათი მოვალეობა ალლაჰის წინაშე. ვფიცავ ალლაჰს, თუ ალლაჰი შენი მეშვეობით ერთ ადამიანს სწორ გზაზე დააყენებს, ეს შენთვის უფრო უკეთესია, ვიდრე რომ გყავდეს წითელი აქლემები».