Encyclopedia of Prophetic Hadiths

ერთ დღეს ალლაჰის მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მინბარზე დაჯდა, ჩვენ კი მის გარშემო დავჯექით. მან თქვა: «მე იმისი მეშინია, რაც ჩემ შემდეგ თქვენთვის ამქვეყნიური სიკეთეები და მის სამშვენისები გაიხსნება» მაშინ ერთმა კაცმა ჰკითხა: "ო, ალლაჰის შუამავალო! ნუთუ სიკეთე შეიძლება ბოროტებას მოიტანდეს?" მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დუმილი შეინარჩუნა. იქ მყოფებმა კაცს უთხრეს: "რა მოგივიდა? მოციქულს ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას ესაუბრები და ის არ გპასუხობს?“ ჩვენ დავინახეთ, რომ მასზე გამოცხადება მოდიოდა. შემდეგ მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ოფლი მოიწმინდა და თქვა: «სად არის ის, ვინც მკითხა?» თითქოს ის კმაყოფილი ჩანდა მისი შეკითხვით. შემდეგ თქვა: «სიკეთე არ მოიტანს ბოროტებას, გაზაფხულის მცენარეები ზოგჯერ კლავს ან ავადმყოფობას იწვევს, გარდა იმ საქონლისა, რომელიც ჭამს ზომიერად. ის იმდენს ჭამს, სანამ მისი მუცელი არ აივსება, შემდეგ მზისკენ მიიწევს, გამოყოფს ექსკრემენტებსა და შარდს და კვლავ ძოვს, ამ ქვეყნის ქონება კი მწვანე და ტკბილია, რამდენად კარგი მეგობარია მუსლიმისთვის, თუ იგი მისგან გასცემს მშიერებს, ობლებსა და მოგზაურებს, მაგრამ ვინც მას არასწორად აიღებს, ის ჰგავს იმას, ვინც ჭამს და არასდროს ძღება. ეს ქონება მის წინააღმდეგ მოწმე იქნება განკითხვის დღეს».

«ჭეშმარიტად, ეს ქვეყანა არის ტკბილი და თვალისმომჭრელი, ალლაჰმა თქვენ მმართველებად დაგადგინათ მასში, და უყურებს თუ რას იმოქმედებთ, ასე რომ უფრთხილდით ამ ქვეყანას და უფრთხილდით ქალებს, რადგან ებრაელთა მოდგმის პირველი ცდუნება ქალები იყვნენ».