Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«არ ირწმუნებს თქვენგან არავინ, სანამ არ შემიყვარებს მე თავის მშობელზე, შვილზე და ყველა ადამიანზე მეტად».

დავინახე ამმარ ბინ იასირი შემოვიდა მეჩეთში და ილოცა, მან მოკლედ ილოცა, თქვა: როცა მორჩა ლოცვას წამოვდექი და ვუთხარი: ო, აბუ ალ-იაყზან ძალიან სწრაფად ილოცე, მან თქვა: მისი საზღვრებიდან რომელიმეს დარღვევაში დამინახე? ვუთხარი: არა, თქვა: ჭეშმარიტად, მე ლოცვას დავუჩქარე სანამ ეშმაკი ყურადღებას გამიფანტავდა, გავიგონე ალლაჰის შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ამბობდა: «ჭეშმარიტად, ადამიანი ილოცებს, მაგრამ მას მისი ლოცვიდან მხოლოდ მეათედი, მეცხრედი, მერვედი, მეშვიდედი, მეექვსედი, მეხუთედი, მეოთხედი, მესამედი ან ნახევარი ეწერება — მისი ყურადღებისა და გულმოდგინების მიხედვით».

«ვინც გულწრფელად ითხოვს ალლაჰისგან შაჰიდობას, ალლაჰი მას მიანიჭებს შაჰიდის ხარისხს, თუნდაც ის თავის საწოლში გარდაიცვალოს».

«არ არსებობს გადამდები დაავადება თავისთავად, არ არსებობს ცრურწმენა, არ არსებობს ჰამა და არ არსებობს საფარი. ხოლო კეთროვანს მოერიდე ისე, როგორც ლომს ერიდები».

«არ არსებობს არც ერთი მუსლიმი, რომელსაც შეემთხვა რაიმე უბედურება და რომელმაც არ წარმოთქვა ის, რაც ალლაჰმა უბრძანა: {ჭეშმარიტად, ჩვენ ალლაჰს ვეკუთვნით და მასთან ვბრუნდებით} (სურა ალ-ბაყარა,156), და არ უთქვამს: 'ო, ალლაჰო, მომანიჭე ჯილდო ჩემს უბედურებაზე და მიბოძე მის ნაცვლად უკეთესი', — თუ არა ის, რომ ალლაჰი მას ნამდვილად მისცემს უკეთესს მის ნაცვლად». უმმ სალამამ გააგრძელა: "როდესაც აბუ სალამა გარდაიცვალა, ვთქვი: ‘ვინ იქნება აბუ სალამაზე უკეთესი მუსლიმი? ის ხომ პირველი იყო, ვინც ჰიჯრა გააკეთა ალლაჰის მოციქულთან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას)!’ მაგრამ მაინც წარმოვთქვი ეს დუა, და ალლაჰმა მიბოძა მის ნაცვლად ალლაჰის მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას)".

ვკითხე შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სიკეთის და ცოდვის შესახებ და მითხრა: «სიკეთე – ეს არის კარგი ზნეობა, ცოდვა– ეს არის ის, რაც გულში ეჭვს იწვევს და რაც არ გსურს, რომ ხალხმა იხილოს».

«ჭეშმარიტად საქმეები ფასდება მათი განზრახვით, და ყველა იმას მიიღებს, რაც განიზრახა, ვისი გადასახლებაც იყო ალლაჰისა და მისი შუამავლისთვის, მაშინ მისი გადასახლება იქნება ალლაჰისთვის და მისი შუამავლისთვის, ხოლო ვისი გადასახლებაც იყო ამქვეყნიურისთვის ან ქალისთვის, მაშინ მისი გადასახლება იქნება იმისთვის, რისთვისაც გადასახლდა».

«თითოეულმა არ მოკვდეს ის, რომ არ ელოდოს ალლაჰისგან მხოლოდ სიკეთეს».