Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«ვინც ალლაჰის გზაზე ერთი დღე იმარხულებს, ალლაჰი მის სახეს ჯოჯოხეთისგან სამოცდაათი წლის (ხარიფ) მანძილით დააშორებს».

«შემ მარხულობ მთელი წლის განმავლობაში და ლოცულობ მთელი ღამე?», ვუთხარი: დიახ, თქვა: «შენ თუ ასე მოიქცევი ეს შეაწუხებს თვალს და დაასუსტებს სულს, ვინც მარხულობს მთელი წელი მას არ აქვს მარხვა, სამი დღის მარხვა (თვეში) მთელი წლის მარხვის მსგავსია». მე ვუთხარი: მე ამაზე მეტი შემიძლია, თქვა: «მაშ, იმარხე როგორც დაუდი მარხულობდა (მშვიდობა მას), ის ერთი დღე მარხულობდა, ერთი დღე არ მარხულობდა, და თუ მტერს შეხვდებოდა უკან არ იხევდა».

«როდესაც იხილავთ ახალ მთვარეს, დაიწყეთ მარხვა, და როდესაც კვლავ იხილავთ მას, დაასრულეთ იგი. თუ კი ის ღრუბლების გამო დაიფარება თქვენგან, მაშინ შეავსეთ თვე ოცდაათი დღით».

«როცა მოვა რამადანი, გაიღება სამოთხის კარიბჭეები, დაიხურება ჯოჯოხეთის კარიბჭეები და სატანები შებოჭილნი იქნებიან».

«ადამიანები იქნებიან სიკეთეში მანამ, სამან დააჩქარებენ იფტარს».

«ისლამი დაფუძნებულ იქნა ხუთ საფუძველზე: დამოწმება იმისა, რომ არ არსებობს ღვთაება, გარდა ალლაჰისა და რომ მუჰამმადი ალლაჰის მსახური და შუამავალია, ხუთჯერადი ლოცვა, ზაქათის გადახდა, ჰაჯობის შესრულება ქააბაში და მარხვა რამადანის თვეში».

«მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ყველაზე გულუხვი ადამიანი იყო. იგი განსაკუთრებით გულუხვი ხდებოდა რამადანის თვეში, როცა მას ჯიბრილი (ალლაჰის მშვიდობა მას) ხვდებოდა, ჯიბრილი ყოველ ღამეს რამადანში მას ხვდებოდა და ერთად სწავლობდნენ ყურანს. ალლაჰის შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სიკეთით უფრო გულუხვი იყო, ვიდრე მოქცეული ქარი».

«რამადანს ერთი ან ორი დღით ადრე მარხვით არ შეეგებოთ, გარდა იმ კაცისა, რომელიც მარხულობდა მანამდე, მან იმარხოს».