Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«ვინც პარასკევს სრულ განბანვას (ღუსლს) შეასრულებს, როგორც ეს სრულდება ჯანააბასგან განწმენდისთვის, შემდეგ ადრე გაემართება მეჩეთში ლოცვაზე, ალლაჰისათვის შეწირულ აქლემს წააგავს. ვინც მეორე დროის პერიოდში გაემართება [მზის ამოსვლასა და იმამის გამოსვლას შორის], ის შეწირულ ძროხას წააგავს. ვინც მესამე დროის პერიოდში გაემართება, ის შეწირულ რქიან ყოჩს წააგავს. ვინც მეოთხე დროის პერიოდში გაემართება, ის შეწირულ ქათამს წააგავს. ხოლო ვინც მეხუთე დროის პერიოდში გაემართება, ის შეწირულ კვერცხს წააგავს. ხოლო როდესაც იმამი გამოვა, ანგელოზები დაჯდებიან, რათა მოისმინონ [ალლაჰის ხსენება]».

რომ 'უსმან იბნ აფფანს (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) სურდა მეჩეთის გადაკეთება, მაგრამ ხალხს ეს არ მოეწონა და სურდათ, რომ დარჩენილიყო ისეთი, როგორიც იყო. მან თქვა: "გავიგონე, რომ ალლაჰის შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ამბობდა: «ვინც ალლაჰისთვის მეჩეთს ააშენებს, ალლაჰი მას სამოთხეში მსგავს სახლს აუშენებს"».

«ადამიანებმა უარი უნდა თქვან ჯუმუას ლოცვაზე წასვლაზე თავის არიდებაზე, თორემ ალლაჰი ბეჭედს დაასვამს მათ გულებს, და მაშინ ისინი დაუდევართაგან გახდებიან».

მე ვხედავდი ალლაჰის შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) როგორ ესალმებოდა მარჯვნივ და მარცხვნივ, ისე რომ მე მის ლოყის სითეთრეს ვხედავდი.

«სამი კატეგორიის ადამიანზე აწეულია კალამი: მძინარეზე — სანამ გაიღვიძებს, ბავშვზე — სანამ სექსუალურ სიმწიფეს მიაღწევს, და შეშლილზე — სანამ გონს მოეგება».

ალლაჰის შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მინბარზე ყოფნის დროს ერთი პიროვნება შეეკითხა, რას გვეტყვი ღამის ლოცვაზე, მან თქვა: «(ის სრულდება) ორ-ორი, ორ-ორი (რაქათით), თუ შიშობს რომ შემოათენდება, მაშინ ბოლო ერთი რაქათი ვითრით დაასრულოს». ასევე ის ამბობდა: «(ღამით) თქვენი უკანასკნელი ლოცვა ვითრი იყოს», შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ასე ბრძანა.

«თუ ხალხს ეცოდინებოდა, რამდენი ჯილდო არის აზანში და პირველ რიგში დგომაში, და არ იპოვიდნენ სხვა საშუალებას, გარდა იმისა, რომ წილი ეყარათ, ისინი აუცილებლად წილს იყრიდნენ, თუ მათ ეცოდინებოდათ, რა სიკეთე არის ადრე წასვლაში კოლექტიურ ლოცვაზე, ისინი ერთმანეთს დაეჯიბრებოდნენ,თუ მათ ეცოდინებოდათ, რა სიკეთე არის ღამის და განთიადის ლოცვაში, ისინი ლოცვაზე მივიდოდნენ თუნდაც ხოხვით».

«მე მებრძანა, რომ შვიდ ძვალზე შევასრულო საჯდა: შუბლზე და ხელით ცხვირისკენ მიანიშნა, ორივე ხელზე, ორივე მუხლზე, ორივე ფეხის წვერებზე. და ამეკრძალა ტანსაცმლის და თმების აკეცვა».