دانشنامه احادیث نبوی

هر شب که پیامبر صلی الله علیه وسلم به بسترش می‌آمد کف دستانش را جمع می‌کرد سپس در آن می‌دمید و در آنها سورهٔ {قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ} و {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ} و {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ} را می‌خواند و سپس با آن هرجا از بدنش را که می‌توانست مسح می‌کرد؛ از سر و چهره و جلوی بدنش آغاز می‌کرد؛ و این کار را سه بار انجام می‌داد.

«مَنْ قَرَأَ بِالْآيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي لَيْلَةٍ كَفَتَاهُ»: «هركس دو آيهٔ آخر سورهٔ بقره را در شب بخواند، برای او كافى هستند».

مردی شنید که مرد دیگری سورهٔ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} را می‌خواند و آن را تکرار می‌کند. پس چون صبح شد، نزد رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم آمد و آن را برای ایشان ذکر کرد و گویی آن مرد، آن [سوره] را کم و ناچیز می‌شمرد. پس رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا لَتَعْدِلُ ثُلُثَ القُرْآنِ» یعنی: «سوگند به آنکه جانم در دست اوست، همانا آن [سوره] معادل یک سوم قرآن است».